فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: ایمپالس اوسیلومتر به عنوان روشی غیرمستقیم در ارزیابی تغییرات راه­های تنفسی ناشی از ورزش، در مقایسه با اسپیرومتر، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه پاسخ راه­های هوائی به یک جلسه فعالیت ورزشی زیربیشینه در هوای معتدل و سرد  و رابطه داده­های ایمپالس اوسیلومتر با اسپیرومتر می­باشد. روش­شناسی : 18 مرد با فعالیت جسمانی طبیعی و شاخص توده بدنی کمتر یا مساوی 25 و مستعد برونکواسپاسم ناشی از ورزش ، برای این مطالعه انتخاب شدند. پروتکل تحقیق شامل 6 دقیقه فعالیت زیربیشینه با 80 تا 90 درصد حداکثر ضربان قلب، روی ترمیل و در هوای 4  و25 درجه سانتیگراد آزمایشگاه بود. برای مقایسه داده­های هوای سرد، به فاصله 48 ساعت، تست یکسان در هوای 22 درجه آزمایشگاه نیز از آزمودنی­ها بعمل آمد. نتایج: میان داده­های اسپیرومتریک و اوسیلومتریک فعالیت ورزشی در هوای سرد و معتدل، رابطه معناداری مشاهده شد. داده­های اسپیرومتری اختلاف معناداری را در مرحله پس از ورزش، در دو محیط سرد و معتدل نشان داد (p <0.05). اندازه­گیری مقاومت تنفسی توسط ایمپالس اوسیلومتر  اختلاف معناداری را در حداکثر کاهش شاخص راه­های هوائی در هردو محیط شناسائی کرد. بحث و نتیجه­گیری: رابطه معنادار میان داده­ها، کارآمدی اوسیلومتری در اندازه­گیری پاسخ راه­های هوائی به ورزش را نشان داد. نتایج نشان داد که هردو محیط می­توانند با مکانیسم مشترک بیش­پاسخی و خشک­شدن راه هوائی، باعث بروز برونکواسپاسم ناشی از ورزش شوند.