پیشرانهای ارائه خدمات سایبری پایدار در دولت با تاکید بر حفظ امنیت از طریق هوش مصنوعی
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره،) قزوین، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد مدیریتکارآفرینی سازمانی،دانشگاه شهید بهشتی تهران،ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران
doi
10.30479/jfs.2021.14002.1221چکیده
هدف: با توجه به توسعهی روزافزون فناوری اطلاعات، این خطر پیشبینی میشود که در آیندهی نزدیک ساختارهای سازمانی از ترس عقبماندگی شتابزده عمل کرده و بدون توجه کافی به ابعاد امنیتی، صرفاً برای سایبریسازی و تخصیص هزینههای کلان جهت آمادهسازی زیرساختهای فنی، از توجه به ضرورت برقراری امنیت هوشمند غفلت کنند. در این خصوص این پژوهش سعی دارد تا با رعایت ابعاد امنیتی، به شناسایی و اولویتبندی پیشرانهایی بپردازد که بیشترین قابلیت ارائهی خدمت در حوزهی سایبری را داشته باشند. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی– تحلیلی است و همچنین، روش گردآوری اطلاعات در بخش نظری، مطالعات کتابخانهای و ابزار گردآوری اطلاعات در بخش تحلیلی، پرسشنامه و تحلیل دادهها با نرم افزارهای «اس. پی. اس. اس» و«میک مک» انجام شده است. یافتهها: با درنظر گرفتن بُعد امنیت بر اساس نظر خبرگان، 12 پیشران که دارای بیشترین پتانسیل ارائهی خدمت در حوزهی سایبری هستند، شناسایی و در 4 محور اولویتبندی شدند. در ادامه با در نظر گرفتن دو شاخص اثرگذاری و اثرپذیری، به کشف روابط بین پیشرانها پرداخته و در نهایت سعی شد تا با تجویز رویهی مناسب، سیستم به پایداری نزدیک شود. نتیجهگیری: با توجه به نتایج تحقیق لازم است که دولت در راستای ارائهی خدمات سایبری، میزان تأثیرپذیری و تأثیرگذاری سازمان از یکدیگر را در نظر گرفته و از اخذ تصمیمات پراکنده که اولویتبندی مشخصی ندارد، اجتناب کند، و همچنین در تحقق خدمات سایبری بر رعایت بعد امنیت اهتمام ویژهای داشته باشد.
