تأثیر توزیع تسهیلات بانکی بر رشد اقتصادی ایران؛ با تأکید بر عقود مشارکتی و مبادلهای
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسارشد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استادیار اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیار اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.30497/ies.2019.2517چکیده
در نظام بانکداری بدونربا، توزیع منابع بانکها از طریق عقود مشارکتی و مبادلهای صورت میگیرد. با توجه به نرخهای سود و دوره بازپرداخت متفاوت عقود مذکور و همچنین موضعیت هر یک برای فعالیتهای خاص، توزیع تسهیلات به نفع هر یک میتواند اثرات متفاوتی روی رشد اقتصادی داشته باشد. مقاله حاضر تأثیر توزیع تسهیلات بانکی با تأکید بر عقود مشارکتی و مبادلهای بر رشد اقتصادی در ایران را موردبررسی قرار داده است. برای این منظور، از دادههای سری زمانی 1363-1394 و روش خودهمبسته با وقفه توزیعی بهره جستهایم. نتایج نشان میدهد که ضریب متغیّرهای مورد تأکید این مقاله در کوتاهمدت و بلندمدت طبق انتظار و معنادار حاصل شده است. ضریب لگاریتمی شاخص توسعه مالی در کوتاهمدت و در بلندمدت مثبت و معنادار حاصل شده است، که نشانگر نقش مثبت توسعه مالی در رشد اقتصادی است. در طرف مقابل ضریب شاخص توزیع تسهیلات بانکی (مبادلهای به مشارکتی) در کوتاهمدت و بلندمدت مثبت و معنادار حاصل شده که نشاندهنده اثر مثبت عقود مبادلهای بر رشد اقتصادی است. در واقع چون نرخهای بهره عقود مبادلهای کمتر از عقود مشارکتی و دوره بازپرداخت آنها طولانیتر است و از طرفی این عقود بیشتر در فعالیتهای مولد مورداستفاده قرار میگیرد، توزیع تسهیلات به نفع این عقود اثر مثبت روی رشد دارد.
