آیندهنگاری راهبردی منابع انسانی دولتی ایران با تاکید بر نقش فناوری در افق 1424
نویسندگان
1 دانشگاه بین المللی دانشگاه امام خمینی(ره)
2 دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 دانشگاه تهران
doi
10.30479/jfs.2021.14742.1257چکیده
هدف:طی سالهای اخیر، رشد فناوری تأثیر عمیقی بر منابع انسانی داشته است و با توجه به تغییرات سریع فناوری در بخش دولتی، این باور وجود دارد که فناوری بر ماهیت پردازشهای منابع انسانی در آیندهتأثیر خواهد گذاشت.هدف این پژوهششناسایی مهمترینپیامدهایناشیازتغییر فناوریدر آینده مشاغل دولتیایرانو سناریوهای محتمل در این مسیر است. روش:پژوهش حاضراز نظر هدف کاربردی-توسعهای، از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی و از نظر روششناسی مبتنی بر آمیخته(کیفی و کمی) است. روش بهکار رفته در این پژوهش مبتنی بر سناریوپردازی با استفاده از نرمافزار میک مک جهت شناسایی پیشرانهای کلیدی است. یافتهها:پس از شناخت عوامل شکلدهندهی آینده، روندهای کلان و پیشرانهای راهبردی در بخش دولتی، چهار سناریو با عناوین مصرفگرایی تمامنشدنی؛ دولت ارزشآفرین؛ معمای حل نشده و در امتداد شب حاصل شد. نتیجهگیری:با توجه به یافتههای پژوهش میتوان این نتیجه را بیان کرد که تنها در یک سناریو امکان نیل به آیندهی مطلوب با رشد فناوری و استفادهی بهینه از آن، کاهش اشتغال دولتی بهصورت دائم و چابکسازی دولت وجود دارد. در واقع شناسایی پیشرانها، برنامهریزان وسیاستگذاران کلان را متوجه این مسئله مینماید که در حال حرکت به سمت کدام سناریو هستیم و اگر بخواهیم به سمت سناریوی مطلوب، یعنی سناریوی دولت ارزشآفرین حرکت کنیم، باید کدام شاخصها را تبدیل به شاخص مطلوب نماییم.