بررسی تاثیرات خزش شهری بندر انزلی در پایداری کالبدی –فضایی سکونتگاه های پیراشهری
نویسندگان
1 دکتری گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه فنی استانبول، استانبول، ترکیه
3 دانشیار جغرافیا وبرنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور تهران، ایران
doi
10.22077/vssd.2022.5475.1118چکیده
طی بیست سال اخیر استان گیلان همواره در کانون اصلی مهاجرپذیری و رشد جمعیت شهرهای بزرگ وکوچک قرار داشته است. شهر بندر انزلی نیز به شدت متأثر از شرایط یاد شده بوده است؛ به طوری که طی دهههای اخیر به طور فزاینده ای به سمت پیرامون خود گسترش یافته است. پدیدهخزش در شهر انزلی رو به رشد است و بسترساز تحولات کالبدی –فضایی در سکونتگاه های پیراشهری شده است. خزش شهری بیشتر در فضاهای پیرامونی گسترش یافته و زمینهای اطراف شهر را در خود میبلعد. گسترش فیزیکی شهر بندر انزلی ، سبب الحاق سکونتگاه ها و ادغام آنها شده است. هدف این پژوهش بررسی ابعاد مختلف تاثیرات خزش شهری بندر انزلی در پایداری کالبدی –فضایی سکونتگاه های پیراشهری در ابعاد کالبدی – زیربنایی، اجتماعی و فرهنگی، اقتصادی، زیستمحیطی است. نتایج نشان می دهد میان شاخصهای خزش شهری و پایداری سکونتگاه های مورد مطالعه با ضریب 638/0 رابطه همبستگی وجود دارد. ضریب تعیین تعدیل شده نیز نشان میدهد 8/64 از پایداری سکونتگاه های روستایی به وسیله ترکیبخطی چهارشاخص است. ارزش افزوده زمین، بهبود وضعیت اقتصادی، دسترسی مطلوب به خدمات، تنوع در ساختار فضایی، سرزندگی سهم بیشتری را نسبت به سایر زیرمعیارها در پیشبینی متغیر وابسته نسبت به سایر متغیرها دارد و کمترین اثرگذای در زمینه زیستمحیطی با زیرمعیارهای تنظیف و پسماندها، آلودگی زیست محیطی و چشم انداز فضای سبز مشاهده میشود. شاخص کالبدی بیشترین تأثیر را بر پایداری سکونتگاه های پیراشهری مورد مطالعه داشتهاند و شاخص زیستمحیطی با ضریب 352/0 کمترین تأثیر را در پایداری داشته است.