تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطح پلاسمایی سلکتین- ای و شاخص‏های گلبول سفید در بیماران قلبی - عروقی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی تهران

doi
10.52547/joeppa.12.1.129
چکیده

چکیده  هدف: شاخص های التهابی پیشگویی کننده بیماری­های قلبی عروقی نسبت به پروفایل­های لیپیدی در تشخیص این بیماری­ها از دقت بالایی برخوردار هستند. ارائه الگوی تمرینی مناسب جهت کاهش سطح عوامل التهابی در این بیماران از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطح پلاسمایی سلکتین- ای و شاخص‏های گلبول سفید در بیماران قلبی عروقی بود.روش­ شناسی: از بیمارانی که به صورت داوطلبانه برای بازتوانی به بیمارستان قلب شهید رجایی تهران مراجعه کردند، تعداد 20 بیمار قلبی عروقی مرد (50 تا 70 سال) انتخاب شدند و به دو گروه (10n=) تمرین و کنترل تقسیم شدند. بعد از اندازه گیری اوج اکسیژن مصرفی، گروه تمرین به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه فعالیت تناوبی شامل 8 تکرار 4 دقیقه­ای (2 دقیقه فعالیت و 2 دقیقه استراحت فعال) اجرا کردند. در حالی که گروه کنترل فعالیت منظمی نداشتند. قبل از شروع و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین در شرایط ناشتایی خون گیری به عمل آمد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون T مستقل در سطح معنی داری 05/0 p < استفاده شد.  یافته‏ ها: تجزیه و تحلیل داده­ها کاهش معناداری را در سلکتین- ای (01/0P=) و لنفوسیت ها (01/0P=) نشان داد. اما در پاسخ نوتروفیل ها، مونوسیت­ها و ائوزینوفیل­ها بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<P).نتیجه‏ گیری: تمرین تناوبی با شدت بالا باعث کاهش سطح سلکتین- ای در بیماران عروق کرونری ­گردید. احتمالا بخشی از تاثیرات مفید تمرینات تناوبی با شدت در بیماران قلبی عروقی بالا ناشی از سازگاری بدن و در نتیجه کاهش سطح عوامل التهابی و سایتوکاین­هایی باشد که بیشتر از لکوسیت­ها منشا می­گیرند.