فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این پژوهش با هدف اثربخشی طرحواره درمانی بر خودپنداره، تنظیم هیجان و صلح درون افراد دارای سوگ طولانی مدت انجام شد.روش کار: طرح پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و مرحله­ی پیگیری بود. جامعه­آماری این پژوهش، شامل افراد مبتلا به سوگ طولانی مدت مراجعه کننده به مرکز رواندرمانی «فکر سوم» واقع در شهر نجف آباد در سال 1403 بود. و به منظور انجام این پژوهش،30 نفر به شیوه­ی نمونه­گیری دردسترس منطبق با ملاک‌های پژوهش انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل (هرگروه 18 نفر) به طور تصادفی جایگذاری شدند. گروه آزمایش در 10 جلسه 90 دقیقه­ای (یک جلسه در هفته) طرحواره درمانی را دریافت کردند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه خودپنداره ساراسوت ، تنظیم هیجان باکر و صلح درونی حسینی بودند که در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری توسط شرکت­کنندگان تکمیل شدند. نرم­افزار مورد استفاده در این پژوهش SPSS-26 بود و داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج: یافته­های حاصل از این پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی بر خودپنداره و ابعاد (اجتماعی، خلق و خو، اخلاقی و عقلانی) افراد تأثیر معنی­داری داشته و اثرات این درمان­ در مرحله پیگیری نیز باقی‌مانده است (05/0>p)، طرحواره درمانی بر تنظیم هیجان و ابعاد (سرکوبی، تجربه‌های ناخوشایند، نشانه‌های هیجانی پردازش و اجتناب) تأثیر معنی­داری داشته و اثرات این درمان­ در مرحله پیگیری نیز باقی‌مانده است (001/0>p)، همچنین طرحواره درمانی بر صلح درون تأثیر معنی­داری داشته و اثرات این درمان­ در مرحله پیگیری نیز باقی‌مانده است(001/0>p).نتیجه گیری: طرحواره درمانی می­تواند باعث بهبود خودپنداره، تنظیم هیجان و صلح درون افراد دارای سوگ طولانی مدت گردد؛ لذا پیشنهاد می‌شود که در مراکز درمانی به عنوان یک روش اثربخش مورد استفاده قرارگیرد.