طراحی و اعتبارسنجی بستهی مشاوره تلفیقی معنادرمانی و شفقتدرمانی در بهبود سلامت روان و کاهش تعارضات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.
2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 استاد، گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
4 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2026.91160.5118چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی بستهی مشاوره تلفیقی معنادرمانی با شفقتدرمانی در درمان تعارضات زناشویی زنان متأهل است. روش کار: پژوهش حاضر از نوع کمی و کیفی (روش ترکیبی) بود. مرحله کیفی فرایند تدوین بسته مشاوره نوین، طبق تحلیل کیفی دورههای آموزشی بسته مشاوره تلفیقی با توجه به منابع مشکلات و بسته شفقت به خود (گیلبرت، 2014، 2015، 2009) و بسته معنادرمانی (اسچلنبرگ و همکاران، 2010؛ جانسون، 2013) به عنوان مبنای اصلی دوره آموزشی، استخراج و به غنای اطلاعاتی رسید. پ اثربخشی مقدماتی بسته طراحی شده بر روی 30 نفر از زنان متأهل دارای تعارض زناشویی شهر یزد (گروه آزمایش و گروه کنترل) اجرا، و اعتبار اولیه بسته تایید شد. در بخش کمی، روش پژوهش، پیشآزمون و پس آزمون و پیگیری و آزمایش بود. جامعه آماری تمامی زنان متأهل دارای تعارض زناشویی (در سال 1403-1402)، که جهت دریافت خدمات مشاورهای به مراکز کلینیکهای مشاورهای شهر یزد مراجعه کرده بودند. حجم نمونه 30 نفر با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش، با نمونهگیری در دسترس به صورت هدفمند، اﻧﺘﺨﺎب و بصورت تصادفی به گروه کنترل و آزمایش (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش در 12 جلسه 90 دقیقهای، بسته آموزشی را دریافت نمودند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه تعارضات زناشویی براتی و ثنایی (۱۳۷۹) بود. نتیجهگیری: در مجموع نتایج حاکی از اثربخش بودن بستهی مشاوره تلفیقی معنادرمانی با شفقتدرمانی به عنوان یک روش مؤثر بر کاهش تعارضات زناشویی زنان متأهل شهر یزد بود.