پاسخهای متابولیکی به هایپرگلیسمی طی فعالیت ورزشی در مردان سالمند
نویسندگان
1 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه عالمه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.48308/joeppa.2018.98917چکیده
هدف: این تحقیق برای تعیین پاسخهای متابولیکی به تزریق گلوکز )هایپرگلیسمی( طی فعالیت ورزشی در مردان سالمند طراحیشد.روشها: هشت مرد سالم )میانگین سن 2/5±3/63 سال( داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند و در دو جلسه مجزا به فاصلهیک هفته به آزمایشگاه فیزیولوژی مراجعه کردند. آزمودنیها در هر جلسه 40 دقیقه فعالیت ورزشی روی دوچرخه با 60 درصدحداکثر اکسیژن مصرفی بعد از 30 دقیقه تزریق گلوکز یا دارونما اجرا کردند. گازهای تنفسی طی فعالیت اندازهگیری شدند و 4نمونه خونی قبل از تزریق گلوکز، بعد از اتمام 30 دقیقه تزریق گلوکز، در دقیقه 20 فعالیت، و سریعا بعد از اتمام فعالیت برایاندازهگیری فاکتورهای متابولیکی، گرفته شدند. نمونههای خونی برای اندازهگیری انسولین، اسید چرب آزاد استریفیهنشده،گلیسرول، بتاهیدروکسی بوتیرات (OHB-3 (و مقاومت به انسولین (HOMA (استفاده شدند. اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات بااستفاده ار گازهای تنفسی دیاکسید کربن و اکسیژن مصرفی محاسبه شد.نتایج: آنالیز آماری دادهها افزایش معنادار )05/P0 )انسولین و گلوکزو کاهش اسید چرب آزاد غیراستریفیه و گلیسرول را طیفعالیت ورزشی بعد از تزریق گلوکز نشان داد اما تاثیر معناداری بر سوخت چربی و کربوهیدرات مشاهده نشد.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این تحقیق میتوان نتیجهگیری کرد که در مردان سالمند حفظ سطح گلوکز خون حین فعالیتورزشی از طریق تزریق گلوکز بر لیپولیز و عوامل متابولیکی تاثیر دارد اما بر اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات در عضله تاثیر ندارد.