تحلیل عوامل سیاسی مؤثر بر بروز نارضایتیهای اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آیت اله بروجردی، بروجرد، لرستان، ایران
2 استادیار گروه تاریخ و جامعه شناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه آیت اله بروجردی (ره)، بروجرد، لرستان، ایران
doi
10.27834/CSIW.2410.1463.1.36.2چکیده
هدف از این پژوهش تحلیل عوامل سیاسی مؤثر بر گسترش نارضایتیهای اجتماعی در ایران میباشد. تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی، از نوع توصیفی-تحلیلی در قالب استراتژی استقرائی است که بهمنظور گردآوری دادههای تجربی از روش اسنادی و میدانی- پیمایشی بهره برده است. جامعه آماری، شامل شهروندان بالای 18 سال شهر تهران بوده که 271 نفر از آنان به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای بهعنوان حجم نمونه برگزیده شدهاند. دادههای تحقیق با استفاده از نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل گردیدهاند. میانگین نارضایتیهای اجتماعی در تهران بالاتر از حد متوسط بوده، اما تمایل به بروز مدنی و مسالمتآمیز نارضایتیها (1/80 درصد) نزد شهروندان بیشتر از تمایل به بروز خشونتبار نارضایتیها (7/7 درصد) است. همچنین، بین متغیرهای سرمایه اجتماعی دولتمحور، ادراک ناکارآمدی دولت، احساس ناامنی در فضای اجتماعی، آزادیهای مدنی، حقوق سیاسی و ناهماهنگی پایدار میان قوا با نارضایتیهای اجتماعی و اشکال بروز آن ارتباط معناداری دارد. فرسایش سرمایه اجتماعی، ادراک بیشتر ناکارآمدی دولت، احساس ناامنی اجتماعی، کاهش آزادیهای مدنی و نادیده گرفتن حقوق سیاسی و نیز ادراک ناهماهنگی میان قوا، منجر به افزایش نارضایتیهای اجتماعی میگردد.