طراحی الگوی نوآوری باز با رویکرد توسعه کارآفرینانه (مطالعه موردی: تعاونی های روستایی مرزی آسیب دیده در همه گیری کووید 19)

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه عدالت، تهران، ایران

2 استادیار گروه مدیریت و کارافرینی، دانشکده علوم اجتماعی و تربیتی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

4 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گرایش بازاریابی، دانشگاه پیام نور، کرمانشاه، ایران

doi
10.22077/vssd.2022.5115.1084
چکیده

هدف اصلی پژوهش، طراحی الگوی نوآوری باز با رویکرد توسعه کارآفرینانه در تعاونی­ های روستایی مرزی آسیب دیده در بحران کرونا بود که با روش داده­ بنیاد انجام شد. ابزارگردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ­ساختاریافته و مشارکت­ کنندگان پژوهش اساتید گروه اقتصاد، مدیریت و کارآفرینی دانشگاه و روسای تعاونی­ های روستایی بود. نمونه ­گیری به روش هدفمند انجام شد که از 9 نفر مصاحبه به انجام عمل آمد. انتخاب نمونه طبق فرآیند گلوله برفی پیش رفت و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه داشت. تحلیل با استفاده از روش کدکذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی و ملزومات انجام هر یک از این مراحل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این پژوهش جهت اطمینان از روایی و پایایی از روش تطبیق توسط اعضا و روش توافق درون موضوعی شد. در طول مصاحبه ­ها نیز توجه به درصدهای گزارش داده شده توسط دو نفر شناسه ­گذار، پایایی ارزیابی شد. عوامل مؤثر در طراحی الگوی نوآوری باز با رویکرد توسعه کارآفرینانه عبارتند از عوامل اقتصادی, عوامل سازمانی، عوامل محیطی, تکنولوژیک، ایجاد مزیت رقابتی، قوانین و مقررات، نوآوری و پیاده ­سازی استراتژیک. در ادامه بر مبنای یافته­ های پژوهش عوامل سازمانی، محیطی، استراتژیک، اقتصادی و محیطی از جمله مهم­ترین و اساسی ترین عوامل مؤثر بر توسعه نوآوری در سازمان­ های امروزی هستند که توجه به آن زمینه لازم را برای رشد و توسعه نوآوری باز در این سازمان­ ها را فراهم می ­سازد. نظریه نوآوری باز از دیدگاه داخلی مطرح شده توسط ادبیات مدیریت دانش فراتر رفته است و پیشنهاد می­ کند که شرکت­ ها باید از دانش­ های داخلی و خارجی استفاده کنند. بنابراین، مدل­ های نوآورانه جدید نشان می ­دهد که اشکال جدیدی از تعاملات و همکاری برای توسعه محصولات و فرآیندهای جدید است.