فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از انواع موسیقی در حیطه­ی ورزش و توان­بخشی مورد توجه قرار گرفته­است، اما نتایج مطالعات در مورد اثربخشی آن­ها متفاوت است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر گوش­دادن به چهار نوع موسیقی آرامش­بخش، تحریک­کننده­ی امواج مغزی،مهیج و ترکیبی حین اجرای فعالیت­بدنی وامانده­ساز بر بهبود اجرای ورزشی در زنان  بزرگسال بود. به این منظور تعداد 10 نفراز دانشجویان تربیت­ بدنی دانشگاه خوارزمی به عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنی­ ها طی روزهای غیرمتوالی به صورت متقاطع در قالب پنج گروه فعالیت ­بدنی بدون موسیقی، فعالیت­ بدنی همراه با موسیقی آرامش بخش، فعالیت ­بدنی همراه با موسیقی مهیج، فعالیت ­بدنی همراه با موسیقی تحریک­ کننده ­ی امواج مغزی و فعالیت ­بدنی همراه با موسیقی ترکیبی پروتکل ورزشی نوارگردان بروس را تا واماندگی انجام دادند. بلافاصله پس از اتمام پروتکل ورزشی میزان لاکتات خون، ضربان قلب، زمان فعالیت تا رسیدن به واماندگی، میزان درک فشارکار، میزان احساس توانمندی آزمودنی­ها اندازه­ گیری ­شد. نتایج پژوهش نشان ­داد با این که در هر سه گروه موسیقی ترکیبی، موسیقی مهیج و موسیقی تحریک­ کننده ­ی امواج مغزی میزان لاکتات خون بلافاصله پس از فعالیت­ بدنی بیشتر از گروه فعالیت­ بدنی بدون موسیقی بود، اما این اختلاف معنادار نبود. همچنین نتایج پژوهش نشان­ داد که گوش­ دادن به سه نوع موسیقی استفاده شده حین اجرای تمرین وامانده ­ساز تأثیر معنی­داری بر میزان ضربان قلب نداشت. اما گوش­ دادن به این موسیقی­ ها بر افزایش زمان فعالیت تا رسیدن به حالت واماندگی، کاهش میزان درک فشارکار، افزایش میزان احساس توانمندی تأثیر قابل­ ملاحظه­ ای دارد (p≤0.05). در کل می ­توان گفت گوش­دادن به موسیقی­ های ترکیبی، مهیج و تحریک ­کننده­ ی امواج مغزی حین اجرای تمرین وامانده ­ساز می­تواند از طریق محور HPAو  SAMموجب تعادل انرژی و کاهش درک زمان و فشارکار شود که افزایش کارائی ورزشی را به دنبال خواهد داشت.