تأثیر آب مغناطیسی و شوری آب بر گرفتگی قطرهچکانها در آبیاری قطرهای
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
3 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گلستان
4 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22067/jsw.v0i0.27841چکیده
در آبیاری قطرهای گرفتگی قطره چکان ها خصوصاً زمانی که آبهای مورد استفاده کیفیت نامناسبی داشته باشند، یکی از موانع جدی است. در این پژوهش گرفتگی قطرهچکانها تحت تاثیر آب معمولی، مغناطیسی و اسیدی در سه سطح شوری آب آبیاری (غیرشور، 7 و 14 دسیزیمنس بر متر) بررسی شد. طرح آزمایشی شامل کرتهای خرد شده در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بود. بهطورکلی نتایج نشان داد که دستگاه مغناطیس کننده آب که در این پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفت، در شرایطی که آب شور نباشد، مزیت نسبی بالاتری نسبت به آب غیرمغناطیس ندارد. در شرایطی که آب شور باشد، اختلاف بسیار جزئی و غیرمعنیدار بین تیمارهای آب مغناطیسی و غیرمغناطیسی با ارجحیت آب مغناطیسی مشاهده شد. در اکثر شاخصهای مورد ارزیابی، تیمار اسیدی با دو تیمار آب مغناطیسی و غیرمغناطیسی اختلاف معنیداری نشان داد. گرفتگی قطرهچکانها با زمان و همچنین افزایش میزان شوری آب آبیاری بیشتر شد بهطوریکه بیشترین اختلاف مشاهده شده در بین تیمارها، در آخرین آبیاری و شوری 14 دسیزیمنس بر متر اتفاق افتاد.