فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این پژوهش با هدف اثربخشی روان­درمانی گروهی روابط ابژه کوتاه مدت بر توانمندی ایگو و حساسیت به طرد در دانشجویان دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته انجام شد[1].روش کار: طرح پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و مرحله­ی پیگیری بود. جامعه­آماری این پژوهش، شامل کلیه افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته مراجعه­کننده به مراکز مشاوره در سطح شهر اصفهان در سال 1403 بود. و به منظور انجام این پژوهش، 36 فرد مبتلا به نشانگان شخصیت وابسته به شیوه­ی نمونه­گیری در دسترس و گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرگروه 18 نفر) انتخاب شدند. گروه آزمایش در 14 جلسه 90 دقیقه­ای (هفته­ای یک بار) درمان گروهی با روابط ابژه کوتاه مدت را دریافت کردند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه توانمندی ایگو مارک استروم (1997) و حساسیت به طرد داونی و فلدمن (1996) بودند که در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری توسط شرکت­کنندگان تکمیل شدند. نرم­افزار مورد استفاده در این پژوهش  SPSS_26 بود و داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته‌ها: یافته­های حاصل از این پژوهش نشان داد که تاثیر مداخله روان­درمانی گروهی روابط ابژه کوتاه مدت بر توانمندی ایگو و حساسیت به طرد در دانشجویان دارای نشانگان اختلال شخصیت وابسته معناداربود (P<0.05)، به عبارت دیگر، بین نمرات متغیرهای پژوهش در همه­ی مراحل پژوهش تفاوت معناداری به دست آمده است.نتیجه‌گیری: روان­درمانی روابط ابژه کوتاه مدت می­تواند باعث بهبود توانمندی ایگو و حساسیت به طرد افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته گردد؛ لذا پیشنهاد می‌شود که در مراکز درمانی به عنوان یک روش اثربخش مورد استفاده قرارگیرد. [1] . مستخرج از پایان‌نامه کارشناسی ارشد نویسنده اول با کد اخلاق