فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: با توجه به تناقض­های مربوط به اثرات تمرینات مقاومتی بر پارامترهای همورئولوژیکی مرتبط با بیماری­های قلبی-عروقی، تحقیق حاضر با هدف تعیین تاثیر 12 هفته تمرین مقاومتی مختلف (هایپرتروفی و قدرتی بیشینه) بر عوامل همورئولوژیکی در مردان غیرفعال سالم انجام شد. روش: 39 دانشجوی مرد 20-18 ساله سالم غیر فعال به طور تصادفی به سه گروه کنترل (12n=)، تمرین مقاومتی هایپرتروفی (14n=) و قدرتی بیشینه (13n=) تقسیم شدند. گروه­های تمرین به مدت 12 هفته در تمرینات مقاومتی (3 جلسه/هفته،  6 ایستگاه/جلسه و در هر ایستگاه 3 نوبت) شرکت داشتند. تمرینات مقاومتی هایپرتروفی و قدرتی بیشینه به ترتیب باشدت 70-65% و 85-80% یک تکرار بیشینه، انجام شد. نمونه­های خونی قبل و 48 ساعت پس از دوره تمرین گرفته شدند و برای اندازه گیری متغیرهای همورئولوژیکی آنالیز شدند. داده­های عوامل همورئولوژیکی با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه مستقل بررسی شدند. یافته­ها: پروتئین­تام، ویسکوزیته پلاسما و تجمع­پذیری گلبول­های قرمز  متعاقب 12 هفته تمرین مقاومتی هایپرتروفی و قدرتی بیشینه به طور معنی‌دار کاهش یافتند (05/0>P). از طرفی، تغییرشکل­پذیری گلبول­های قرمز در هر دو گروه تمرین مقاومتی به طور معنی­دار افزایش پیدا کرد (05/0>P). به هر حال، افت دامنه ویسکوزیته پلاسما در گروه هایپرتروفی نسبت به گروه قدرتی بیشینه به طور معنی‌دار بیشتر بود (05/0>P). به علاوه، افت معنی­دار ویسکوزیته خون تنها در گروه هایپرتروفی مشاهده شد (05/0>P).  نتیجه­گیری: بر اساس یافته­های تحقیق حاضر می­توان نتیجه­گیری نمودکه هر دو نوع تمرین مقاومتی هایپرتروفی و قدرتی بطور مشابهی بر ویژگی­های رئولوژیکی گلبول­های قرمز تاثیر دارند، ولی تمرین مقاومتی هایپرتروفی باعث بهبود بیشتر ویسکوزیته خون و پلاسما و در نهایت سیالیت خون می­ شود. لذا، مردان غیرفعال و سالم می توانند جهت بهرمندی از فواید تمرینات مقاومتی بدون نگرانی از بروز تغییرات نامطلوب در شاخص­های همورئولوژیکی مرتبط با ترمبوز به این تمرینات بپردازند.