پیامدهای همکاری دفاعی- امنیتی ایران و روسیه در بحران اوکراین (2022)
نویسندگان
1 دکتری روابط بین الملل و مدرس دانشگاه علوم و فنون شهید ستاری ارتش
2 دکتری تخصصی جغرافیای سیاسی و استادیار دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) ارتش
3 استادیار دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیا ارتش، تهران، ایران
doi
10.27834/CSIW.2403.1375.3.34.4چکیده
محدودیتهای هنجاری و ساختاری نظام بینالملل و سیاستهای بلوک غرب در طی چهار دهه گذشته علیه ایران، سبب شده تا جمهوری اسلامی ایران در حوزه سیاستهای دفاعی- امنیتی خود همانند سیاست خارجی به سمتوسوی «شرقگرایی» تمایل پیدا کند. پژوهش پیشرو به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که همکاریهای دفاعی- امنیتی ایران و روسیه در بحران اوکراین چه پیامدهایی میتواند برای جمهوری اسلامی ایران بهدنبال داشته باشد؟ روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است و گردآوری دادهها از طریق پیمایش محیطی و مراجعه به مقالات، کتب، گزارشها و یادداشتهای مرتبط با موضوع بوده که توسط پژوهشگران دستهبندی و سپس تحلیلشده است. همکاریهای دفاعی- امنیتی ایران و روسیه دارای دو وجه تأثیرات مثبت و منفی برای جمهوری اسلامی ایران است. از جمله وجوه مثبت این همکاریها میتوان به تلاش برای همکاریهای اقتصادی مشترک در جهت جلوگیری از انزوای جهانی بیشتر، تعامل و هماهنگی در فرایند انتقال قدرت از غرب جغرافیایی به شرق، ارتقای توان تسلیحاتی ایران، ارتقای سطح بازدارندگی اشاره کرد. در بعد اثرگذاری منفی هم میتوان به تعمیق شکاف درونی در ملت و حاکمیت با توجه به بدبینی تاریخی به عملکرد روسها، تشدید تحریمها، امنیتی سازی همکاریهای نظامی و تشدید تصویرسازی امنیتی از ایران بهعنوان کشوری که نقش مخرب در پیشبرد صلح و امنیت بینالمللی دارد اشاره کرد.