توسعه مدل زیستی-اقتصادی برای مدیریت تالاب فریدونکنار

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل

2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل

3 استادیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل

doi
10.22054/ijer.2019.11690
چکیده

    با توجه به سطح شکار بالا در تالاب فریدونکنار که موجب انقراض بسیاری از گونه های پرندگان مهاجرو حتی تخریب اکوسیستم منطقه شده، ضروری است برای حفظ تنوع زیستی منطقه و پناهگاه حیات وحش منطقه، چاره‌ای اندیشیده شود؛ راه‌حلی که هم منافع بومیان منطقه و هم تنوع زیستی را به یک تعادل پایدار برساند. در این مطالعه از یک مدل زیستی-اقتصادی برای برآورد بهینه اجتماعی شکار پرندگان استفاده شده است. هدف این مدل به‌دست آوردن حدی از شکار و حفاظت منطقه است که در آن هم تنوع زیستی منطقه به خطر نیفتد و هم منافع بومیان بهره‌بردار، برآورده شود. طبق نتایج مدل زیستی-اقتصادی، اگر ارزش‏های سازگار در محاسبه بهینه شکار آورده شود، تعداد بهینه تالاب‏ها و پرندگان مقدارشان بالاتر از مقادیر معمول است، اما با افزایش هزینه آماده‏سازی دامگاه‏ها، این مقادیر کمتر می‏شود. این در حالی است که کاهش هزینه‏های نگهداری و احیای تالاب‏ها، بهینه تمامی متغیرها را به طور معنی‏داری افزایش می‏دهد. نتایج مدل فوق نشان داد، وقتی ارزش خدمات اکوسیستم تالاب‏ها و دیگر ارزش‏های سازگار در محاسبات لحاظ شود، تعداد تالاب‏ها با توجه به سطح بهینه اجتماعی افزایش پیدا می‏کند.