شهر دوستدار کودک و توسعه ی پایدار شهری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی معماری، دانشکده هنر، معماری و شهرسازی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
3 مدرس، گروه علوم تربیتی، پردیس الزهرا سمنان، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.22075/aaj.2022.24959.1118چکیده
توسعه ی پایدار و شهرهای دوستدار کودک موضوعاتی هستند که در دهه های اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. شهر پایدار، شهری است که دارای آن چنان اقتصادی باشد که نه تنها کم ترین اثر نامطلوب را برای محیط زیست داشته باشد، بلکه جنبه های کالبدی و فیزیکی شهر یعنی توسعه آینده بهینه شهر را مورد توجه قرار دهد و از نظر کاربری ها با هماهنگی و انسجام عمل نماید و مشارکت شهروندان را در دستور کار قرار دهد. شهر دوستدار کودک حامی بچه ها است؛ برایشان مکان ها، جشن ها و مراسم های ویژه ای تدارک می بیند، برایشان شادی آفرین است و پذیرای آن ها در فضاهای عمومی و محیط های شهری است. کودکان در شهر دوستدار کودک می بایست این حق را داشته باشند تا همانند دیگر شهروندان به آن ها نگاه شود؛ مانند آن ها در تصمیم گیری ها مشارکت کنند، دیده و شنیده شوند؛ مانند آن ها از امکانات متناسب با نیازشان بهره مند شوند، از امنیت کافی برخوردار باشند و به طورکلی کیفیت زندگی کودکان در شهر دوستدار کودک به مراتب از دیگر شهرها بیشتر باشد. سؤالات پژوهش حاضر بدین شرح می باشد: شاخص های توسعه ی پایدار شهری کدام اند؟ شاخص های شهر دوستدار کودک چیست؟ ارتباط بین شهر دوستدار کودک و توسعه ی پایدار شهری چگونه است و شاخص های هم راستای این دو موضوع کدامند؟ روش تحقیق این پژوهش توصیفی- تحلیلی است و اطلاعات مورد نیاز آن از طریق منابع اسنادی گردآوری شده است. هدف از این پژوهش بررسی و شناسایی معیارهای توسعه ی پایدار شهری، بررسی و شناسایی معیارهای شهر دوستدار کودک، تحلیل رابطه ی بین شهر دوستدار کودک و توسعه ی پایدار شهری و تعیین شاخص های مشترک میان این دو موضوع است که با فرض رابطه ی بین شاخص های شهر دوستدار کودک و توسعه ی پایدار شهری در نظر گرفته شده است. ابتدا شاخص های توسعه ی پایدار شهری و شهر دوستدار کودک از منابع مختلف استخراج گردید سپس شاخص های مشترک بین این دو مبحث تعیین و مشخص شد. شاخص هایی که می توانند در اولویت مدیریت شهری مورد توجه قرار گیرند تا دستیابی به شهر دوستدار کودک و توسعه ی پایدار شهری تسهیل و تسریع گردد. بررسی ها نشان داد شاخص هایی نظیر مشارکت، تعاملات اجتماعی، ایمنی و امنیت، توجه به کودکان معلول، مدیریت و حکم روایی خوب، عدالت، حمل ونقل، شاخص های فرهنگی، مسائل زیست محیطی، فضاهای سبز و طبیعی و پارک ها و اوقات فراغت از مهم ترین شاخص های مشترک می باشند.
