طراحی مدل اثر تناسب فرد-سازمان، رهبری تحول‌گرا و اشتراک دانش بر رفتار نوآورانه در سازمان‌های ورزشی ایران

نویسندگان

1 پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی

2 قم- پردیس فارابی

3 تهران

4 قم. پردیش فارابی دانشگاه تهران

doi
10.22089/smrj.2024.15381.3917
چکیده

هدف این پژوهش، بررسی اثر تناسب فرد-سازمان، رهبری تحول­گرا و اشتراک دانش بر رفتار نوآورانه در سازمان­های ورزشی ایران از جمله وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و فدراسیون­های ورزشی بود. روش پژوهش از نظر نحوه جمع­آوری داده­ها، توصیفی-پیمایشی و از لحاظ هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل همه کارکنان وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و فدراسیون­های ورزشی ایران بود. نمونۀ آماری نیز 512 نفر از کارکنانی بودند که به پرسش­نامه­ها پاسخ دادند. برای تحلیل داده­ها از روش مدل­سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم­افزار اسمارت پی‌ال‌اس نسخه 3 استفاده شد. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش، آزمون تی استفاده شد. یافته­ها نشان داد، تناسب فرد-سازمان دارای رابطۀ مستقیم و مثبتی با اشتراک دانش و رفتار نوآورانه کارکنان است و رهبری تحول­گرا نیز با اشتراک دانش و رفتار نوآورانه کارکنان رابطۀ مثبت و مستقیم داشت. کارکنانی که دانش خود را به اشتراک می­گذاشتند، رفتار نوآورانه­تری داشتند. اشتراک دانش در رابطۀ تناسب فرد-سازمان و رفتار نوآورانه و رابطۀ رهبری تحول­گرا و رفتار نوآورانه نقش میانجی را بر عهده داشت. به طور کلی، به مدیران و سیاست­گذاران ورزشی پیشنهاد می­شود که با توجه به مؤثر بودن عوامل موجود در پژوهش، به ترتیب اهمیت، شیوه­های گوناگون بهبود تناسب فرد-سازمان، اشتراک دانش و رهبری تحول­گرا را در جهت تقویت رفتار نوآورانه در سازمان­های ورزشی اجرایی کنند.