سناریوهای ورزش همگانی ایران در افق 1412
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی دانشگاه شمال
2 استاد گروه مدیریت ورزشی دانشگاه مازندران،بابلسر ،ایران
3 گروه مدیریت ورزشی دانشگاه شمال،امل،ایران
4 پژوهشگر پست دکتری آینده پژوهی دانشگاه تهران.ایران
doi
10.30479/jfs.2021.14403.1236چکیده
هدف:برنامهریزی برای توسعهی ورزش همگانی یکی از وظایف مهم دولتها در جهان است. ورزش همگانی با سلامت فیزیکی و روانی جامعه ارتباط تنگاتنگی دارد. برنامهریزی برای توسعهی ورزش همگانی تحت تأثیر کلانروندها، اقدامات، رویدادها و عناصر مختلفی است که اغلب با عدم قطعیت همراه هستند و امکان پیشبینی دقیق آنها وجود ندارد. بنابرین تصمیمگیران نیازمند شناخت فضاهای احتمالی آینده هستند. هدف این پژوهش شناخت فضاهای پیش روی ورزش همگانی ایران است. روش: پژوهش از نوع کیفی و کاربردی است. جامعهی آماری پژوهش: نخبگان حوزهی مدیریت ورزشی، جامعهشناسی ورزشی، حقوق ورزشی، فناوری، سیاست، فرهنگی و آیندهپژوهی است. برای نمونهگیری از روش گلولهبرفی استفاده شده است. بر این اساس، 25 نفر به صورت هدفمند انتخاب شدند. دراین پژوهش با بهرهگیری از الگوی شوارتز، پیشرانها و مؤلفههای کلیدی سیستم استخراج شده است. سپس از نرمافزار سناریوویزارد برای تحلیل ساختاری و بررسی چگونگی أثرگذاری و أثرپذیری پیشرانها نسبت به هم و سپس استخراج فضاهای سناریویی استفاده شده است. یافتهها: در نهایت 4 سناریوی سازگار و محتمل در ارتباط با آیندهی ورزش همگانی– شامل سناریوی زیستبوم نشاط (مطلوبترین سناریوی محتمل)، سناریوی پویشگران سلامت (توسعهی ورزش همگانی در قشر متوسط)، سناریوی درجا زنندگان (عدم تغییر در شرایط) و سناریوی فرو افتادگان (نامطلوبترین سناریوی محتمل) استخراج و توصیف شده است. نتیجهگیری: پس از روایت هر سناریو و از طریق جمعبندی یافتههای موجود در پنلهای خبرگی، توصیههای راهبردی (منعطف و کاربردی در هر 4 سناریو) درخصوص آیندهی ورزش همگانی ایران برای مدیران و سیاستگذاران مربوط ارائه شده است.