تمایزهای کیفی و کمی در سیر تحول ارسیهای قاجاری تبریز
نویسندگان
1 مربی، عضو هیئتعلمی دانشکده هنرهای اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 مربی، عضو هیئتعلمی دانشکده هنرهای اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
10.22059/jfava.2016.59956چکیده
ارسیها به عنوان یکی از مهمترین نورگیرها در معماری سنتی ایران بهشمار میرود. شاید بتوان دوران قاجار را به عنوان عصر طلایی و یا نقطهی اوجی در ساخت و بهکارگیری ارسیها محسوب نمود. تبریز به عنوان یکی از مهمترین شهرهای دوران قاجار در بردارنده ارسیهای فراوانی است. طیف وسیع ارسیهای قاجاری تبریز از جنبههای متفاوتی قابل تفکیک هستند. سوال اصلی این است که علاوه بر دستهبندی تاریخی، چه مولفههایی در ارسیهای قاجاری تبریز برای طبقهبندی آنها وجود دارد. با هدف رسیدن به پاسخ این سوال، در سه بازهی زمانی پیشنهادی در دوران قاجار، وجوه تمایز و مشابهت ارسیها در فراوانی، طرح و نقش، شکل کلی، رنگ شیشهها و تکنیکهای ساخت، مورد مطالعه قرار میگیرد. اینکه ارسیها متاثر از عوامل مختلف، دارای سیر تحول در این دوران سه گانه هستند، از فرضیات این مقاله بهشمار میرود. شیوهی تحقیق، توصیفی تحلیلی و روش جمعآوری اطلاعات کتابخانهای میدانی است. بررسیهای انجام گرفته نشان میدهد، ارسیهای دوران اول، دوم و سوم با وجود مشابهتهایی در بخش تکنیک ساخت، تمایزات چشمگیری در فراوانی، طرح و نقش و شکل کلی دارند. اگر این تمایزات ارزشگذاری کیفی و کمی شوند، سیر نزولی در تحول ارسیهای قاجاری تبریز از دوران اول تا دوران سوم قابل مشاهده است.