بررسی مقایسهای مفهوم شأن در الگوی مصرف فرد مسلمان و نظریه مصرف متظاهرانه
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق(ع)
2 کارشناس ارشد معارف اسلامی و اقتصاد دانشگاه امام صادق(ع)
doi
10.30497/ies.2015.1619چکیده
یکی از مسائلی که در فقه جایگاه مهم و البته مبهم دارد، مسئله «شأن» است. این مسئله به دلایلی از جمله قرابت مفهومی بسیار با عرف چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. مسئله «شأن» با توجه به کاربرد گستردهای که در مسائل فقهی به ویژه خمس، نفقه، زکات، حج و دیون دارد میتواند یکی از مهمترین و تعیینکنندهترین عوامل در استخراج الگوی مصرف و هزینهکرد انسان مسلمان باشد. همچنین نظریه مصرف تظاهری که نخستین بار توسط جان را مطرح و توسط وبلن نظریهپردازی شد با مفهوم شأن که روی دیگر آن موقعیت اجتماعی و اعتبار فرد میباشد، ارتباط تنگاتنگ دارد. از اینرو مقاله درصددگویی به این سؤال است که چه ارتباطی بین این دو نظریه که یکی در ادبیات فقهی اقتصاد اسلامی و دیگری در نظریات اقتصاد متعارف مطرح است تا با بررسی نقاط قوت و ضعف هر یک به الگوی روشنتر و کارآمدتری از مصرف اسلامی نائل شویم. این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانهای و اسنادی و با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی هر یک از این دو دیدگاه و مقایسه آنها پرداخته و از آنجا که بصورت اکتشافی به دنبال رسیدن به پاسخ مسئله تحقیق است فرضیهای برای آن وجود ندارد. یافتههای تحقیق نشان میدهد مصرف متظاهرانه با وجود دارابودن نقاط مثبتی چون تسریع رشد اقتصادی و بیان منزلت اجتماعی فرد، دارای آثار سوء اقتصادی، اجتماعی و حتی روانی میباشد که سبب مصرفگرایی شدید در جوامع غربی شده است. اما مصرف منطبق بر شأن در اقتصاد اسلامی نه تنها نقاط مثبت مصرف متظاهرانه را داراست بلکه دارای نقاط مثبت بیشتری همچون کاهش شکاف طبقاتی بوده و فاقد نقاط ضعف و آثار مخرب مصرف متظاهرانه میباشد؛ بنابراین الگوی بهینهای برای مصرف فرد مسلمان میباشد.