تحلیل فضایی توسعه کشاورزی در شهرستان بهبهان
نویسندگان
1 استادیار گروه توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22077/vssd.2020.3784.1008چکیده
یکی از اهداف مهم برنامهها و سیاستهایی که در راستای توسعه هر منطقه اجرا میگردد، دستیابی به توسعه جامع و پایدار است. به طوری که باعث کاهش نابرابریهای موجود و ایجاد تعادل و توازن در آن منطقه گردد. این تحقیق به منظور بررسی و تحلیل فضایی توسعه کشاورزی در شهرستان بهبهان صورت گرفته است؛ هدف اصلی آن بررسی و سنجش سطح نسبی توسعه-یافتگی بین روستاها در بخش کشاورزی است. جامعه آماری این تحقیق را مجموع دهستانهای شهرستان بهبهان تشکیل می دهد و سعی شده از شاخصهای کلی که نشان دهندۀ وضعیت توسعه یافتگی بخش کشاورزی مناطق باشد، استفاده گردد. از مدل تاکسونومی عددی برای همگن سازی مناطق و تعیین سطح نسبی توسعه یافتگی مناطق در بخش کشاورزی استفاده شده است. نتایج نشان داد که هر چند طی سال های اخیر رشد چشمگیری در بخش کشاورزی شهرستان بهبهان صورت گرفته است، با این وجود شکاف زیادی بین دهستانهای این شهرستان در بخش کشاورزی ایجاد شده است. دهستان دودانگه توسعه یافتهترین منطقه به لحاظ توسعه یافتگی بخش کشاورزی با دهستان تشان غربی که در رتبه آخر قرار گرفته است، فاصله زیادی دارد و شکاف عمیقی مشاهده می گردد. پیشنهاد میشود برای رسیدن به توسعه یکپارچه و پایدار در مناطق روستایی، برنامهها و سیاستهای توسعه روستایی در جهت رشد متوازن مناطق و کاهش شکاف و نابرابریهای منطقه ای موجود حرکت نمایند؛ همچنین مناطقی که دسترسی به منابع کمتر و فاصله بیشتری از مرکز شهر دارد نیز در برنامهریزیها اولویتدار باشد.