شکلگیری منطقهی زوپا بین ایران و ترکیه در بحران سوریه
نویسندگان
1 پسادکتری روابط بینالملل، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.27834/CSIW.2312.1327.4.31.2چکیده
تحولات سوریه با شروع اعتراضات، درگیریها و ائتلافهای داخلی به موازات رقابتهای خارجی زمینهی تبدیل شدن به یک بحران تمام عیار را به وجود آورد. طی چند سال اخیر علیرغم فروکش کردن شدت بحران، اما میتوان آن را آتش زیر خاکستری دانست که با هر جرقهای احتمال برافروختن آن وجود دارد. یکی از علل کاهش دامنهی بحران توافقات دو بازیگر مؤثر منطقهای در این بحران یعنی ایران و ترکیه با وجود اختلافات ابتدایی بوده است (مسأله). این مقاله با اتکاء بر رهیافت زوپا (ZOPA) به دنبال پاسخ به این سؤال است که؛ علت و نقاط مورد توافق منطقهی زوپا بین ایران و ترکیه به عنوان کنشگران تأثیرگذار در بحران سوریه چیست؟ (سؤال). در بحران سوریه به عنوان پژوهش بر مبنای استدلال کل به جزء و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی (روش) حاکی از آن است که چرخش اوضاع سوریه به نفع ایران زمینهی گرایش ترکیه به ایجاد منطقهی توافق را فراهم آورد که در این منطقه بر روی موارد ماندن اسد در قدرت، حفظ تمامیت ارضی سوریه، بازگشت آورگان سوری و بازسازی سوریه بین دو کشور توافق صورت گرفت (یافتهها).
