تبیین گفتمان سوژه و قدرت درتاملات فوکو و آثار تجسمی هالی با تاکید بر مفهوم زندان
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه نقاشی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اصفهان
2 کارشناس ارشد نقاشی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه سوره، تهران
doi
10.22059/jfava.2016.59650چکیده
رابطه سوژه و قدرت، از محوریترین موضوعات در آرای میشل فوکو است. او با بهرهگیری از روش تبارشناسی، در پی آن است تا سوژه مدرن را به مثابه ابژه گفتمان قدرت صورتبندی کرده، و آن را در پیوند با اَشکالی چون تکنولوژیهای انضباط مورد تامل قرار میدهد. فوکو معتقد است که نهادهای سلطه سنتی، کارکرد پیشین خود را از دست دادهاند. دیگر نمیتوان قدرت را به فرد یا گروهی خاص فرو کاست و جامعه به زندان بدل گشته است. به باور فوکو، در جامعه زندانگون مناسبات میان اعضا بر مبنای مراقبت، نظارت و منقاد ساختنِ اعضا استوار است. در دهه 1980 و از بطن تحولات هنری نیمه دوم قرن بیستم، شاهد ظهور پیتر هالی هستیم. عمده آثار او، خوانشهای تجسمی از نوشتههای نظریهپردازانی چون فوکو است. پژوهش حاضر میکوشد با تکیه بر روش توصیف و تحلیل، به گفتمان قدرت در تاملات فوکو و چگونگی تحقق اَشکال نظام مراقبت به مثابه زندان اهتمام داشته و نمود آن را در آثار هالی مورد کنکاش قرار دهد. میتوان دریافت هالی با تاسی از فوکو، جلوههای نظامهای ارتباطی و عاملیتهای سرکوبگرِ دنیای مدرن و وانمودههای آن را مورد انتقاد قرار میدهد.