آموزش کلگرا رویکردی نوین، همسو با برخی مولفههای آموزش سنتی هنر ایرانی اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری هنر اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 دانشیار دانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهاى زیبا، دانشگاه تهران
3 استادیار دانشکده هنرهای اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
10.22059/jfava.2016.59651چکیده
آموزش کلگرا جریانی بود که در بحث آموزش از اواسط دهه 1980 در آمریکای شمالی ظهور کرد. این جنبش، عکسالعملی در برابر جریان اصلی آموزش در دنیا بود. کلگرایی در اصل یک پارادایم آموزشی است که تلاش دارد نظریات آموزشی را با فلسفه و معنویات پیوند بزند. آموزههای این جریان درصدد است در مقابل پیشرفتهای ناشی از مدرنیسم و بحرانهای پس از آن از جمله از بین رفتن جوامع سنتی و بیتوجهی به ارزشهای سنتی و معنوی، برخیزد. به مدد این رویکرد، به تدریج، همه دریافتند که مفهوم و جایگاه "کل" در کشاکش مفاهیم متناقض، دارای اهمیت است. با مطالعه عمیقتر این رویکرد و اصول آن، مشخص میشود که مولفهها و شاخصههای این رویکرد آموزشی، سنخیت قابلتوجهی با برخی ویژگیهای آموزش سنتی هنرها در ایران دارند. در این گفتار، پس از معرفی و تحلیل رویکرد کلگرا و مولفههای آن، با نگاهی نو به آموزش سنتی هنر در ایران نظری افکنده شده و قرابت نظریات رویکرد آموزشی کلگرا با روند آموزش هنر سنتی ایرانی مورد سنجش قرار میگیرد که نهایتاً میتواند نشانگر همسویی برخی اصول این دو حوزه باشد. این تحقیق از نوع کیفی و شامل جمعآوری اطلاعات از طریق مطالعه کتب، اسناد و مقالات است.