مطالعه رابطهی متن و تصویر در کاشیهای زرینفام دورهی ایلخانی
نویسندگان
1 استادیار گروه پژوهش هنر دانشکده هنر دانشگاه شاهد تهران ایران
doi
10.22075/aaj.2025.34810.1276چکیده
کاشی زرین فام معروف ترین و رایج ترین شیوه در تزیینات کاشی است. کاشی های زرین فام دوره ی ایلخانی (756-654هـ.ق) بیشترین تنوع از نقوش را به خود اختصاص داده است. کاشی های زرین فام بر جا مانده از دوره ی ایلخانی شامل کاشی محراب، کاشی حاشیه ای کتیبه دار و کاشی ستاره ای و صلیبی شکل هستند که با تزیینات زرین فام یا لعاب تک رنگ همراه هستند. برجسته کاری در این دوره بر روی کاشی ها انجام می شد و مقدار زیادی کاشی ستارهای با کتیبه و نقوش انسانی، حیوانی و گیاهی تزیین شده اند. برخی از این کاشی ها دارای کتیبه هایی در حاشیه خود هستند که به درک بهتر تصویر کمک می کند. از آن جا که تعداد کاشی های زرین فام با این ویژگی ها نسبتاً زیاد است، به نظر می رسد بررسی انواع نقوش و کتیبه های این کاشی ها منبعی برای شناخت بیشتر هنر و ادبیات این دوره باشد. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این پرسش است: چه رابطه ای بین نقوش کاشی ها و کتیبه های زرین فام دوره ی ایلخانی وجود دارد؟ هدف اصلی این پژوهش شناخت عمیق تر کاشی های زرین فام دوره ی ایلخانی و مطالعه ی رابطه ی بین تصویر و کتیبه های آن است. شناخت و معرفی قابلیت های هنرهای ایرانی و نقش آن ها در تاریخ هنر و فرهنگ ایران از ضرورت های انجام این تحقیق است. پژوهش حاضر از نوع کیفی و به شیوه ی توصیفی- تحلیلی به انجام رسیده است. گردآوری داده ها به روش اسنادی انجام گرفت. جامعه ی پژوهش کاشی های دوره ی ایلخانی دارای نقش و کتیبه در دسترس در نظر گرفته شد و نمونه های پژوهش بر اساس دسته بندی نقوش، در سه گروه گیاهی، حیوانی و انسانی قرار گرفتند. با این تقسیم بندی برای هر دسته حداقل پنج کاشی به روش نمونه گیری غیراحتمالی انتخاب شد و با کتیبه های حاشیه ی خود مورد تطبیق قرار گرفت. از نتایج این پژوهش می توان به ارتباط نزدیک نقش و محتوای کتیبه در هر گروه از کاشی ها اشاره کرد.