اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر سلامت معنوی، عزت نفس و افسردگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی

2 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 استاد، گروه علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

doi
10.22038/mjms.2024.82330.4741
چکیده

مقدمه: سلامت معنوی و عزت نفس پایین و همچنین افسردگی از شایع‌ترین حالات منفی روان‌شناختی در سالمندان مبتلا به بیماری دیابت نوع دو است که می‌تواند عوارض متعددی در پی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سلامت معنوی، عزت نفس و افسردگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو بوده است.روش کار: پژوهش حاضر از مطالعات نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری با گروه کنترل بوده است. جامعه پژوهش حاضر شامل سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو شهر تهران بود که در سال 1400 به مراکز بهداشتی و درمانی شرق تهران مراجعه نموده بودند. از این میان تعداد 30 نفر به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره گمارده شدند. درمان پذیرش و تعهد در طی 8 جلسه روی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو اجرا شد، اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای را دریافت ننمودند. داده‌ها از طریق مقیاس افسردگی سالمندان (یسویج و همکاران، 1982)، پرسشنامه سلامت معنوی (پالوتزین و الیسون، 1983) و پرسش‌نامه عزت‌نفس (روزنبرگ، 1979) جمع‌آوری و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته و نرم افزار spss26 تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: یافته‌ها نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سلامت معنوی، عزت نفس و افسردگی سالمندان موثر است (05/0>P).نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی درمان پذیرش و تعهد پیشنهاد می‌شود این مداخله درمانی برای بهبود سلامت معنوی، عزت نفس و افسردگی سالمندان مبتلا به بیماری دیابت نوع دو استفاده شود.