بررسی زیرساختارهای نوآوری طراحی‌محور، مروری بر کاربرد هرمنوتیک در طراحی

نویسندگان

1 استادیار دانشکدۀ طراحی صنعتی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد طراحی صنعتی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/jfava.2016.57712
چکیده

این مقاله بر این پیش‌فرض استوار است که برای رسیدن به خلاقیت در طراحی باید به روش‌های آفرینش معنا و مفاهیم جدید در علوم انسانی، همانند روش‌های خلاقیت از دیدگاه فنی توجه شود. بر همین مبنا، زیرساختارهای نوآوری طراحی‌محور برای خوانندۀ فارسی‌زبان گشوده می‌شود تا امکان انطباق آن با مفاهیم بومی خود را فراهم آورد. در این راستا، هرمنوتیک چارچوبی نظری برای خلاقیت در طراحی در نظر گرفته می‌شود. پس از ارائه و معرفی مفهوم هرمنوتیک و بررسی سیر تاریخی کاربردی‌سازی آن در فرایند طراحی، به بررسی روش‌ها و مدل‌های کاربردی‌سازی این شاخه در طراحی پرداخته می‌شود و دو مدل استعاره و روایت استخراج می‌شود. سپس دربارۀ مدل استعاره در قالب چند مثال مشروح، چه از کار طراحان گذشته و چه از یافته‌های نگارندگان، بحث می‌شود. در نهایت، مدل روایت و مدل‌سازی سایر مفاهیم به‌کاررفته در هرمنوتیک، به اجمال بررسی می‌شود. ارزش این پژوهش برای طراحانی است که می‌خواهند در عین حفظ نگاه روشمند به طراحی، به امکان‌سنجی و امکان‌سازی برای خلاقیت با توجه به محدودیت‌های بازار و امکانات بیندیشند و مایل‌اند خلاقیت در طراحی، قابل مدیریت و پژوهش باشد.