استراتژی امنیت ملی رژیم صهیونیستی و گروه‌های سلفی - تکفیری: از هم‌ سویی فکری تا نزدیکی راهبردی (مطالعه موردی داعش)

نویسندگان

1 دانشیار روابط بین‌الملل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد روابط بین‌الملل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران و استاد دانشکده مطالعات بین‌الملل دانشگاه سان یات سن چین

3 دکترای روابط بین‌الملل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.2783.4999/CSIW.2308.290.4.27.3
چکیده

تغییرات در راهبرد امنیت ملی اسرائیل طی سال‌های اخیر، منجر به آن شده است که دولتمردان این رژیم بهره‌گیری از گروه‌های سلفی- تکفیری را در تأمین امنیت ملی در دستور کار خویش  قرار دهند. بر این اساس مقاله حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال است که: گروه‌های سلفی- تکفیری چه جایگاهی در راهبرد امنیتی اسرائیل دارند؟ فرضیه مقاله این است که «اسرائیل از جریان‌هایی مانند داعش از دو منظر ابزار راهبردی- امنیتی و ابزار فکری - گفتمانی برای تهدید امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و متحدانش استفاده نموده است». این امر منجر به هم‌سویی و همگرایی فکری و راهبردی اسرائیل و جریانی مانند داعش در مقابل ایران و متحدانش در محور مقاومت شده است. لذا، بهره‌برداری از گروه‌های سلفی- تکفیری در تقابل‌های هویتی و جنگ‌ها و ترورهای نیابتی، انجام اقدامات تروریستی و ایجاد ناامنی و بی‌ثباتی در ایران، تضعیف امنیت جمهوری اسلامی ایران و متحدانش در محور مقاومت و منطقه، مقابله با نفوذ و عمق استراتژیک منطقه‌ای ایران و ایجاد عمق استراتژیک برای خویش در منطقه، ایران‌هراسی و بازنمایی قدرت ایران و متحدانش به عنوان تهدیدی منطقه‌ای و زمینه‌سازی ایجاد روابط نزدیک اسرائیل با اعراب، تضعیف، تجزیه و بالکانیزاسیون کشورهای پیرامون اسرائیل و ایجاد شرایط برای توسعه‌طلبی و برتری این رژیم در منطقه ، از مهمترین کارکردهای گروههای سلفی- تکفیری همچون داعش در افزایش امنیت ملی رژیم صهیونیستی می‌باشند. مقاله حاضر با بهره ‌گیری از روش توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه‌ای و اسنادی نگاشته شده است.