هندسه عملی در هنرهای کاربردی (نمونه موردی: تناسبات هندسی در معماری مدرسه خان شیراز)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشیار، گروه هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22075/aaj.2024.33922.1239چکیده
موضوع این مقاله بررسی نقش هندسه عملی در هنرهای کاربردی در دوره اسلامی است. بهطور کلی هنرهای کاربردی از مهمترین صنایعی است که در فرهنگ اسلامی با هندسه عملی پیوند پیدا میکند. در متون مربوط نیز معمولاً به این هنرها، خصوصاً معماری، اشاره میشود. این موضوع در مقاله حاضر با توجه به تناسبات هندسی در معماری مدرسه خان شیراز مورد ارزیابی قرار گرفته است. این بررسی در دو سطحِ تحلیل هندسی پلان و تحلیل هندسی نما صورت پذیرفته و بر اجزایی از بنا متمرکز است که در آسیبها و تعمیرات مدرسه دستخوش تغییر نشده باشد. نقشههای دقیقی که در دهه پنجاه شمسی از مدرسه خان تهیه شد مبنای این تحلیلها است، هرچند برخی عناصر معماری بنا نیز از نو برداشت شده است. در این فرایند شیوههای ترسیمی پیشنهادی ابوالوفا بوزجانی در هندسه عملی مطمح نظر بوده و معیار تطبیق قرار گرفته است. روش کلی این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و دادههای آن بر اساس مطالعات میدانی و اسنادی گردآوری شده است. سوال پژوهش نیز بدین صورت مطرح میشود که تناسبات هندسی در معماری مدرسه خان در دو سطح پلان و نما چگونه ارزیابی میشود و چه نسبتی با هندسه عملی پیدا میکند؟نتایج این بررسی نشان میدهد که نقشه معماری مدرسه خان میتواند بر یک شبکه شطرنجی ترسیم شده باشد که هر خانه آن مطابق مربع محیط بر هشتی دستگاه ورودی است. جانمایی ایوانها، حوض، پیشخان سردر غربی، همچنین چارچوب اغلب حجرهها و ایوان شرقی مدرسه نیز از تناسب طلایی یونانی (غربی) برخوردار است. بهنظر میرسد، تناسب طلایی - که در رساله ابوالوفا بوزجانی با عنوان «نسبت ذات وسطین و طرفین» تعریف میشود مهمترین رویکرد معمار مدرسه خان در طراحی و تناسبات هندسی این بنا بوده است.