مقایسه اثرات ورزش هوازی و سایلوسایبین بر تغییرات هیستوپاتولوژی ناشی از مت آمفتامین در تخمدان موشهای صحرایی
نویسندگان
1 گروه پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود، شاهرود، ایران
2 گروه پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
4 گروه پزشکی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
5 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.77412.4504چکیده
مقدمه :متامفتامین (METH) نوعی داروی روانگردان اعتیادآور است که مصرف مکرر آن باعث آسیب به سیستم عصبی مرکزی و اندام های مختلف بدن می شود. با توجه به افزایش مصرف روز افزون متامفتامین در زنان و اثرات مخرب آن بر سیستم تولید مثل به خصوص تخمدان ها بر آن شدیم که در این مطالعه اثرات ناشی از مصرف متامفتامین و سایلوسایبین که یک ترکیب روانگردان درون قارچ های توهم زا می باشد و انجام ورزش هوازی را بر بافت تخمدان موش های صحرایی بررسی کنیم.روش کار: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی از چهل راس موش صحرایی استفاده گردید که در پنج گروه هشت تایی کنترل، مت آمفتامین، مت آمفتامین و ورزش هوازی، مت آمفتامین و سایلوسایبین و گروه هر سه تایی تقسیم شدند. پس از مواجهه یافته های پژوهش بصورت کیفی بصری توسط میکروسکوپ نوری مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج: در گروه متامفتامین شاهد کاهش تعداد سلول های بافت تخمدان و از بین رفتن نظم و انسجام بافت ها و همچنین نازک شدن یا عدم تشکیل لایه ی تکا هستیم. در گروه همراه با ورزش این تغییرات محدود به کاهش تعداد سلول ها و تغییرات مختصر در استرومای تخمدان می باشد. در گروه همراه سایلوسایبین فولیکول های ثانویه و اووسیت ها کاهش یافته و لایه تکا نازک است و شواهد اتساع عروقی و پرخونی دیده شد.نتیجه گیری: ورزش تغییرات بافت شناسی ناشی از متامفتامین را تخفیف داده است اما اثرات محافظتی سایلوسایبین در مقایسه با ورزش چشمگیر نبوده است.
