اثربخشی مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری، تعویق اندازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به افسردگی در یکی از شهرک های نظامی
نویسندگان
1 استادیار مشاوره خانواده، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
4 دکترای روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف اصلی این پژوهش، تعیین میزان اثربخشی مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیینگری (خودمختاری، شایستگی و ارتباط ادراکشده)، تعویقاندازی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان دختر مبتلا به افسردگی در یکی از شهرکهای نظامی بود.روش: طرح پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پـیشآزمون ـ پسآزمون با گروه گواه بود. برای اجرای پژوهش از میان دانشآموزان دختر (متوسطه اول و دوم) دارای افسردگی یکی از شهرکهای نظامی 40 نفر بهصورت تصادفی انتخـاب و در دو گـروه آزمـایش و گواه جایگزین شـدند. سپس مداخله با روش آموزش خوددلسوزی شناختی به مدت 8 جلسه 90 دقیقهای روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه گواه هیچ نوع مداخلهای دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس نیازهای خودتعیینگری سوریبو و همکاران (2009)، مقیاس تعویقاندازی تحصیلی (APS) کاکیسی (2003) و پرسشنامه تابآوری تحصیلی ساموئل (2004) بود. برای تحلیل دادهها از نرمافزار (SPSS.21) و تحلیل کواریانس استفاده شد.نتایج: یافتهها تفاوت معنیداری بین دو گروه نشان داد.بحث: پس میتوان گفت که مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری (خودمختاری، شایستگی و ارتباط ادراکشده)، تعویقاندازی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان دختر مبتلا به افسردگی، اثربخش است.