نتایج اقتصادی یک توافق سیاسی: بررسی ظرفیتّهای اقتصادی عادیسازی روابط امارات و بحرین با رژیمصهیونیستی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانش آموخته ارشد گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.2783.4999/PRIW.2306.1279.2.25.6چکیده
غرب آسیا، همواره در تحولات سیاسی و استراتژی قدرتهای جهانی از نقش و اهمیت زیادی برخوردار بوده است. در این منطقه، کشورهایی با پیوندهای مستحکم اقتصادی اندک و سطح نزاع و کشمکش زیاد حضور دارند. بسیاری از این تنشها، حول محور تشکیل رژیم صهیونیستی یا در روابط این کشور با سایرین بوده است. با این حال، «پیمان ابراهیم» در سال 2020، میتواند نشانهای از ورود منطقه غرب آسیا به مرحله جدیدی باشد. در این مقاله، به این پرسش پاسخ میدهیم که عادی سازی روابط امارات متحده عربی و بحرین با رژیم صهیونیستی چه پیامدهای اقتصادی احتمالی برای این کشورها خواهد داشت. مقاله، ضمن بررسی شرایط اقتصادی کشورهای عضو در زمان شکلگیری پیمان ابراهیم، این فرضیه را به بحث میگذارد که پیمان ابراهیم میتواند ظرفیتهای متعددی را در بخشهای مختلف اقتصادی برای این کشورها داشته باشد. یافتههای مقاله نشان میدهد که این پیمان سیاسی، ظرفیتهای زیادی برای تحول اقتصادی این کشورها در حوزههای هوانوردیِ غیرنظامی، گردشگری، علم، فناوری و نوآوری، مالی و سرمایهگذاری، الماس، صنایع دریایی و انرژی و مراقبتهای بهداشتی خواهد داشت. این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی و با بهرهگیری از منابع نوشتاری انجام شده است.
