فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیدهعلی‌رغم محدودیت‌های طبقه‌بندی معمول و سنتی باعث شده که هنوز تعداد زیادی از بندپایان و مخصوصا حشرات شناسایی نشوند اما از زمان لینه تا کنون (250 سال پیش)  بررسی تنوع زیستی، توصیف، نامگذاری و طبقه‌بندی جاندارانی همچون حشرات با تاکید بر صفات و ویژگی‌های ریخت‌شناختی و رفتاری موجودات زنده انجام گرفته است در سال‌های اخیر خط شناسه‌گذاری دی‌ان‌ای ، که بر اساس تنوع توالی کوتاهی از DNA است روش جدید جایگزینی را برای شناسایی گونه‌ها ارائه نموده است. این روش نو‌آورانه، سریع، دقیق، قابل اعتماد و قابل استفاده برای طیف وسیعی از جانوران پرسلولی از جمله حشرات است. روش بارکدینگ شاخه مهمی از علوم تنوع زیستی است که خلاء موجود بین روش‌های مولکولی و سنتی را جهت شناسایی گونه‌ها پر کرده است. این روش چهارچوب مناسبی را برای شناسایی گونه‌های بسیار ناشناخته و گونه‌های مهم و گونه‌های پنهان را فراهم کرده است. به علاوه زمینه شناسایی گونه‌های مختلف حشرات را بر اساس مراحل نابالغ (شامل تخم، لارو، پوره) را که به روش‌های سنتی قابل شناسایی نیستند فراهم کرده است. با تمام این نکات مثبت که در استفاده از روش بارکدینگ وجود دارد اما باز این روش از برخی محدودیت‌ها رنج می‌برد. مسائلی مانند گونه‌زائی، هیبریداسیون و آلوده بودن بیش از حد حشرات به گونه‌های همزیست همچون باکتری Wolbachia. که نتایج این روش را با مشکل رو‌به‌رو می‌کند باعث ایجاد محدودیت برای این روش شود. از همه مهم‌تر میزان مورد اتکا و اعتماد بودن روش مذکور با توجه به اینکه بیش از 1 میلیون حشره شناسایی شده و هنوز میلیون‌ها گونه دیگر از آنها شناسایی نشده است زیر سوال رفته است. این حجم بالا از تنوع گونه حشرات باعث شده که حجم داده‌های بدست آمده از روش بارکدینگ نتواند پاسخگوی تنوع زیستی بسیار بالای حشرات باشد. با توجه به مطالب بیان شده به نظر می‌رسد که جهت شناسایی گونه‌ها باید از تلفیقی از روش‌های مولکولی مانند بارکدینگ و روش‌های معمول سنتی  جهت شناسایی جانوران زنده مخصوصا حشرات استفاده کرد.