علل طولانی شدن مذاکرات تنشزدایی بین ایران و عربستان بر اساس نظریه کریستفر هیل
نویسندگان
1 دانشیار روابط بینالملل و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه یاسوج
doi
10.30479/psiw.2023.16710.3078چکیده
هدف: پس از گذشت پنج سال از قطع روابط دیپلماتیک، ایران و عربستان در سال 1400 برای ازسرگرفتن روابط وارد گفتگو شدند و در اسفند 1401 با میانجیگری چین با احیای روابط دیپلماتیک موافقت نمودند. هدف مقاله بررسی دشواریهای مذاکرات بین دو کشور و علل طولانی شدن آن است. سوال اصلی پژوهش این است که چرا برخلاف تنشزدایی در روابط دو طرف در سال 1370 این دور از مذاکرات دشوار و کند پیش رفت؟روش: برای پاسخ به سوال پژوهش از روش تحلیلی- تبیینی و رویکرد انطباق و آزمون نظریه با مصداق استفاده شده است.یافته ها: یافتههای پژوهش نشان میدهد طبق دیدگاههای کریستفر هیل تا زمانی که در محیط روانشناختی دو طرف تغییری ایجاد نگردد، امکان رسیدن به توافق وجود ندارد. زیرا بخشی از آنچه در محیط عملیاتی درحال وقوع است انعکاس ذهنیت دو طرف درخصوص احتمال برهم خوردن موازنه قدرت و منافع به ضرر آنها در منطقه است. نتیجه گیری: ایران و عربستان نیاز دارند تا در گام نخست، در مواضع و اظهارات رسانهای خود تعدیلهایی ایجاد نمایند؛ سپس در مرحله تصمیمگیری و به هنگام مواجهه با اطلاعات تازه به جای سادهانگاری، طلب همسازی، اتّکا به نقشههای شناختی، جنبههای عاطفی و تفسیر آن به شیوة گذشته، سوءبرداشتها و سوءتفاهمهای پیشین را کنار بگذارند. آنها نباید اسیر فضاهای منفی روانی، رسانهای و رخدادهای روزمره گردند و با اظهارنظرهای شتابزده، دیوارهای بیاعتمادی را مرتفع سازند.