شهر معلول (ارزیابی میزان معلولیت محلههای شهر مطالعه موردی: سمنان)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22075/aaj.2023.27802.1157چکیده
بشر از گذشته تا کنون با انواع معلولیت، ناتوانی و محدودیتها مواجه بوده است. با توجه به افزایش جمعیت و در پی آن افزایش شهرنشینی، امروزه از مهمترین چالشهای پیش روی مدیریت شهری مسئلهی معلولیت شهرهاست. شهر معلول به شهری گفته می شود که مناسب استفادهی تمامی افراد جامعه نباشد و همگان به راحتی نتوانند از معابر، حمل و نقل، اماکن خدماتی و سایر فضاهای آن استفاده کنند که بخش بزرگی از این معلولیت متوجه شهر و مدیریت شهری میشود و اگر از الان فکری برای فراهم کردن حیات شهری مطلوب افراد دارای معلولیت نشود، به معلولیت و ناکارامدی شهرها دامن زده خواهد شد و فاصله نیز تا عدالت شهری زیاد خواهد شد. به همین خاطر معلولیت شهری به عنوان مسئلهی پژوهش حاضر در نظر گرفته شده است. هدف از این پژوهش شناسایی و تدقیق شاخصهای سنجش معلولیت شهر و همچنین ارزیابی معلولیت تمامی محلههای شهر سمنان است که فرضیهی پژوهش، معلولیت بیشتر در محلات پیرامونی و معلولیت کمتر در محلات میانی است. روش تحقیق این پژوهش توصیفی-تحلیلی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق منابع اسنادی و ابزار پرسشنامه گردآوری شده است. اطلاعات وارد شده در نرم افزار SPSS منجر به ایجاد 6 عامل برای سنجش میزان معلولیت شهر شده است. شاخصهایی که باعث ضعف این محلات شده اند نیز مشخص گردید. توزیع فضایی معلولیت محلهها و همچنین محلههایی که به توجه بیشتری نیاز دارند به صورت نقشه به نمایش در آمد. با توجه به توزیع فضایی، در مورد شهر سمنان اینطور میتوان نتیجه گرفت که به طور کلی معلولیت محلههایی که در مرکز شهر قرار دارند نسبت به محله-هایی که در پیرامون شهر واقع شده اند کمتر است و میتوان گفت که تا کنون توجه بیشتری به محلات مرکزی شده است و به محلات پیرامونی رسیدگی کمتری شده است. در آخر نیز پیشنهادهایی برای کاهش معلولیت شهرها ارائه گردید.