تأثیر همزیستی با قارچهای میکوریز آربوسکولار بر فرآیند گیاهپالایی خاکهای آلوده به فلزات سنگین
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2 موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
doi
چکیده
آلودگی خاک با فلزات سنگین به دلیل پایداری طولانی مدت فلزات سنگین در خاک و دارا بودن پتانسیل تأثیرات مضر بوم شناختی میتواند بوم سازگانهای زمینی را به مدت طولانی تحت تأثیر قرار دهد. گیاه پالایی به عنوان یک فنّاوری پایدار، ارزان قیمت و دوستدار محیط زیست که براساس استفاده مستقیم از گیاهان زنده برای پالایش در محل خاکها، لجنها، رسوبات و آبهای زیرزمینی آلوده از طریق حذف، تخریب یا محدود نگهداشتن آلاینده بنا نهاده شده است، امروزه موضوع تحقیقاتی مهمی در پژوهشهای گیاهی به شمار می رود. گیاه پالایی فرآیندی کند و زمانبر است، به طوریکه سالها طول میکشد تا سطح آلودگی به مقدار قابل قبول و مجاز در خاک برسد، بنابراین بهبود کارایی این فرآیند و کاهش مدت زمان لازم برای زدودن آلودگی از اهداف مهم این فناوری است. در میان عوامل زیستی مؤثر بر فرآیند گیاه پالایی، نقش میکروارگانیسمهای خاک بویژه قارچهای مایکوریزی حائز اهمیت است، به طوریکه کارایی گیاهان در فرآیند گیاه پالایی در صورت همزیستی با این میکروارگانیسمهای مفید خاک زی میتواند تشدید شود. از اینرو در مطالعه پیشرو تأثیر همزیستی با قارچهای مایکوریز آربوسکولار بر فرآیند پالایش سبز خاکهای آلوده به فلزات سنگین با بررسی و تفسیر نتایج به دست آمده از پژوهشهای پیشین موردمطالعه قرارگرفت. نتایج این بررسی نشان داد که توانایی قارچهای میکوریزی در حفاظت گیاه در برابر سمیت فلزات سنگین به عوامل متعددی چون گونه گیاهی، نوع و نژاد قارچ میکوریزی، نوع و غلظت فلز سنگین، شرایط رشد گیاه، ویژگیهای خاک، سن، وضعیت فیزیولوژیکی و سیستم ریشه ای گیاه بستگی دارد.