شناسایی شاخص‌های استراتژی توسعه شهری در جهت تاب آوری و توانمندسازی جزیره کیش در افق 1417

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی کیش ، سرپرست دفتر امور پژوهشی مدرس دانشگاه پیام نور کیش

2 استادیار دانشگاه تهران ، دانشکده جغرافیا، جغرافیا و برنامه ریزی روستائی

3 گروه برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 استاد تمام دانشگاه تهران ، دانشکده جغرافیا، جغرافیا و برنامه ریزی شهری

doi
10.30479/jfs.2020.13409.1198
چکیده

هدف:هدف این پژوهش، شناسایی شاخص‌های تاثیرگذار حکمرانی خوب شهری، قابل زندگی بودن، بانکی بودن و رقابتی بودن در استراتژی توسعه شهری و افزایش تاب‌آوری جزیره کیش با رویکرد توانمندسازی است، که بر این اساس کدام یک از زیرساخت‌های اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و کالبدی احتیاج به افزایش تاب­آوری و دستیابی به توانمندسازی مدیران و شهروندان در مواجهه با بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و محیطی را دارد. روش:روش پژوهش بر مبنای روش­های توصیفی - تحلیلی و از نظر نوع هدف کاربردی است و نتایج به‌دست‌آمده از پرسش‌نامه‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون کای اسکوئر و T تک‌نمونه‌ای محاسبه شده‌ است. به منظور بررسی و مقایسه تاب‌آوری شاخص‌های استراتژی توسعه شهری در ابعاد حکمرانی خوب شهری، بانکی بودن، قابل زندگی بودن و رقابتی بودن از آزمون ANOVA و مدل‌سازی معادلات ساختاری از نرم‌افزار PLS و Micmac استفاده شده است. ازمدل استراتژیک SOAR برای تدوین استراتژی توسعه و تشریح قوت­ها، فرصت­ها، آرمان­ها و نتایج در توانمندسازی استفاده شده ­است. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد شاخص­های استراتژی توسعه شهری جزیره کیش در ابعاد قابل زندگی بودن دارای وضعیت مناسب­تری نسبت به سایر شاخص­ها است و شاخص‌های حکمرانی خوب شهری، بانکی بودن و رقابتی بودن در وضعیت مطلوبی قرار ندارند. نتیجه‌گیری: می‌توان گفت به اعتقاد پاسخگویان کلیه شاخص­های استراتژی توسعه شهری جزیره کیش در سطح مطلوبی نیستند،  به عبارتی کیش هنوز قابل زندگی است ولی از لحاظ مدیریتی و اقتصادی وضعیت مناسبی ندارد.