شناسایی شاخصهای استراتژی توسعه شهری در جهت تاب آوری و توانمندسازی جزیره کیش در افق 1417
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی کیش ، سرپرست دفتر امور پژوهشی مدرس دانشگاه پیام نور کیش
2 استادیار دانشگاه تهران ، دانشکده جغرافیا، جغرافیا و برنامه ریزی روستائی
3 گروه برنامه ریزی شهری، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد تمام دانشگاه تهران ، دانشکده جغرافیا، جغرافیا و برنامه ریزی شهری
doi
10.30479/jfs.2020.13409.1198چکیده
هدف:هدف این پژوهش، شناسایی شاخصهای تاثیرگذار حکمرانی خوب شهری، قابل زندگی بودن، بانکی بودن و رقابتی بودن در استراتژی توسعه شهری و افزایش تابآوری جزیره کیش با رویکرد توانمندسازی است، که بر این اساس کدام یک از زیرساختهای اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی و کالبدی احتیاج به افزایش تابآوری و دستیابی به توانمندسازی مدیران و شهروندان در مواجهه با بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و محیطی را دارد. روش:روش پژوهش بر مبنای روشهای توصیفی - تحلیلی و از نظر نوع هدف کاربردی است و نتایج بهدستآمده از پرسشنامهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمون کای اسکوئر و T تکنمونهای محاسبه شده است. به منظور بررسی و مقایسه تابآوری شاخصهای استراتژی توسعه شهری در ابعاد حکمرانی خوب شهری، بانکی بودن، قابل زندگی بودن و رقابتی بودن از آزمون ANOVA و مدلسازی معادلات ساختاری از نرمافزار PLS و Micmac استفاده شده است. ازمدل استراتژیک SOAR برای تدوین استراتژی توسعه و تشریح قوتها، فرصتها، آرمانها و نتایج در توانمندسازی استفاده شده است. یافتهها: نتایج نشان میدهد شاخصهای استراتژی توسعه شهری جزیره کیش در ابعاد قابل زندگی بودن دارای وضعیت مناسبتری نسبت به سایر شاخصها است و شاخصهای حکمرانی خوب شهری، بانکی بودن و رقابتی بودن در وضعیت مطلوبی قرار ندارند. نتیجهگیری: میتوان گفت به اعتقاد پاسخگویان کلیه شاخصهای استراتژی توسعه شهری جزیره کیش در سطح مطلوبی نیستند، به عبارتی کیش هنوز قابل زندگی است ولی از لحاظ مدیریتی و اقتصادی وضعیت مناسبی ندارد.