فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 سه جریان اقتدارگرا (آبشاری)، دموکراسی (فواره‌ای)، دوسویه و طرفینی، عمده جریان‌های قدرت در نظام‌های سیاسی می‌باشند. سوال اصلی پژوهش حاضر این است که کدام‌یک از جریان‌های قدرت سه گانه، در نظام سیاسی مبتنی بر نهج‌البلاغه، جریان دارد؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که جریان قدرت در نظام سیاسی مبتنی‌ بر نهج‌البلاغه، یک رابطه دوسویه را بین شهروندان و حاکمان ترسیم می‌کند که هر یک از آنان رسالت‌های مشخص و متقابلی را بر عهده دارند. باب مشورت در نظام سیاسی مبتنی ‌بر نهج‌البلاغه همواره مفتوح بوده و هیچ‌گاه بی‌اعتنایی به شهروندان و کم‌توجهی نسبت به آرای مشورتی آنان روا نمی‌باشد. انتخابات در عصر کنونی، مسیر مشورت را هموار نموده و بیعت در گذشته، راه مشورت و رد یا تأیید حاکمان بوده است. مسأله نخبگان، امر پذیرفته شده‌ای است که ضوابط آن باید دقیقاً مشخص شود و بهتر است در بحث شایستگان گنجانده شود تا معیارهای لازم برای آن لحاظ گردد. پیوند حق و تکلیف در نهج‌البلاغه، پیوندی عمیق است و بسیاری از حقوق مطرح در نهج‌البلاغه در باب سیاست، تکلیف‌آور می‌باشد.