ارائه مدل نشانه‌های شخصیت مرزی بر اساس آسیب دوران کودکی با میانجی‌گری توانمندی ایگو در نوجوانان

نویسندگان

1 استایار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان شناسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، گیلان، ایران.

2 دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی، دانشکده روان شناسی، واحد بندر عباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر عباس، ایران.

3 استایار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان شناسی، واحد بندر عباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر عباس، ایران.(نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2024.83663.4807
چکیده

هدف پژوهش حاضر، الگویابی ساختاری ارائه مدل نشانه‌های شخصیت مرزی بر اساس آسیب دوران کودکی با میانجی‌گری توانمندی ایگو در نوجوانان بود. پژوهش از نوع کاربردی و روش پژوهش همبستگی به شیوه‌ مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بود. از بین جامعه آماری 290 نفر به شیوه نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه اختلال شخصیت مرزی (BPQ)، پرسش‌نامه آسیب کودکی (CTQ) و پرسش‌نامه توانمندی ایگو (ESQ) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری، به وسیله نرم‌افزار SPSS و Amos ویرایش 23 صورت گرفت. نتایج نشان داد که مدل ساختاری پژوهش با داده‌های گردآوری شده برازش دارد. همچنین نتایج نشان داد آسیب دوران کودکی به صورت مستقیم و معنادار بر نشانه‌های شخصیت مرزی در نوجوانان اثر دارد (001/0=p). علاوه بر این توانمندی ایگو نیز به صورت مستقیم و معنادار بر نشانه‌های شخصیت مرزی در نوجوانان اثر دارد (001/0=p). در نهایت توانمندی ایگو به صورت مثبت و معنادار رابطه بین آسیب دوران کودکی و نشانه‌های شخصیت مرزی در نوجوانان را میانجیگری می‌کند (001/0=p). باتوجه‌به نتایج پژوهش حاضر می‌توان گفت آسیب‌های دوران کودکی به صورت مجزا عمل نمی‌کند، بلکه با عواملی مانند توانمندی ایگو برای تشدید علائم اختلال شخصیت مرزی در تعامل است. درک این عوامل میانجی تصویر جامع‌تری از چگونگی تأثیر آسیب بر پیامدهای روانی ارائه می‌دهد. این دیدگاه یکپارچه برای توسعه مداخلات هدفمند با هدف کاهش اثرات نامطلوب آسیب‌های دوران کودکی بر سلامت روان نوجوانان بسیار مهم است.