گزارشهای سیاستی؛ حلقه اتصال پژوهش و سیاست عمومی
نویسندگان
1 دکتری سیاستگذاری عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.2783.4999/QJPR.2102.1146.04چکیده
مقاله حاضر تلاش دارد تا با مروری بر آثار نظری راجعبه پر کردن شکاف پژوهش و سیاستگذاری، شواهد بینالمللی و مطالعات موردی کشورها، موانع و فرصتهای تقویت ارتباط بین پژوهشگران وسیاستگذاران درگیر در سیاستگذاری عمومی را بررسی نماید. همچنین نشان دهد که گزارشهای سیاستی چه تاثیری بر فرایند تصمیمسازی و سیاستگذاری نهادهای عمومی گذاشته و چگونه به ارتقای ظرفیت سیاستی دولت یاری میرسانند؟ این پژوهش از روش توصیفی - تحلیلی بهره برده و تلاش دارد بر پایه توصیف روند تاثیرگذاری گزارشهای سیاستی، نحوه ارتقای ظرفیت سیاستگذاری را تحلیل نماید. نتایج نشان داد که گزارشهای سیاستی با ارائه شواهدِ باکیفیت، دانش جدید تولید شده در پژوهشهای خود را به پیامهای بافت محور و رهنمودهای شفاف برای سیاستگذاران تبدیل میسازند، که این روند در مذاکره با سیاستگذاران درباره شواهد پژوهشی و ارائه رهنمودهای سیاستی تکمیل خواهد شود. در نهایت به منظور نفوذ و بهرهگیری یافتهها و پیشنهادات گزارشهای سیاستی در لایههای سیاستگذاری ضروری و لازم است تا هماهنگی نزدیکی بین پژوهشگران و سیاستگذاران از همان ابتدا (بهجای توزیع نتایج پژوهش در پایان پروژه) برای رسیدن به توافق بر سر مسائل کلیدی و ارتقای فهم روش پژوهش و نیز مالکیت یافتهها ایجاد شود.