گزارش‌های سیاستی؛ حلقه اتصال پژوهش و سیاست عمومی

نویسندگان

1 دکتری سیاست‌گذاری عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.2783.4999/QJPR.2102.1146.04
چکیده

مقاله حاضر تلاش دارد تا با مروری بر آثار نظری راجع‌به پر کردن شکاف پژوهش و سیاست­گذاری، شواهد بین‌المللی و مطالعات موردی کشورها، موانع و فرصت‌های تقویت ارتباط بین پژوهشگران وسیاست‌گذاران درگیر در سیاست­گذاری عمومی را بررسی نماید. همچنین نشان دهد که گزارش­های سیاستی چه تاثیری بر فرایند تصمیم­سازی و سیاست‌گذاری نهادهای عمومی گذاشته و چگونه به ارتقای ظرفیت سیاستی دولت یاری می‌رسانند؟ این پژوهش از روش توصیفی - تحلیلی بهره برده و تلاش دارد بر پایه­ توصیف روند تاثیرگذاری گزارش‌های سیاستی، نحوه­ ارتقای ظرفیت سیاست‌گذاری را تحلیل نماید. نتایج نشان داد که گزارش‌های سیاستی با ارائه شواهدِ باکیفیت، دانش جدید تولید شده در پژوهش‌های خود را به پیام‌های بافت محور و رهنمودهای شفاف برای سیاست‌گذاران تبدیل ­می­سازند، که این روند در مذاکره با سیاست‌گذاران درباره شواهد پژوهشی و ارائه رهنمودهای سیاستی تکمیل خواهد شود. در نهایت به منظور نفوذ و بهره­گیری یافته­ها و پیشنهادات گزارش­های سیاستی در لایه­های سیاست­گذاری ضروری و لازم است تا  هماهنگی نزدیکی بین پژوهشگران و سیاست‌گذاران از همان ابتدا (به‌جای توزیع نتایج پژوهش در پایان پروژه) برای رسیدن به توافق بر سر مسائل کلیدی و ارتقای فهم روش پژوهش و نیز مالکیت یافته‌ها ایجاد شود.