کارآئی روش وزندهی شواهد در محیط GIS، در تعیین فاکتور مؤثر بر فرو نشست دشت قزوین
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2 دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران
3
4 دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران
doi
چکیده
تحکیم و فرونشست در دشت قزوین که در سالهای اخیر تشدید شده است میتواند خسارات جبرانناپذیر جانی، محیطزیستی و مالی ایجاد نماید. عوامل متعددی مانند خصوصیات زمینشناسی منطقه و شرایط آبخوان بر میزان فرونشست تأثیرگذار هستند، لذا جهت مدیریت فرونشست، شناخت پارامترهای مؤثر بر آن و میزان ارتباط آنها با هم ضروری است. در این مطالعه برای محاسبه بلندمدت فرونشست از دادههای سنجنده SENTINEL-1 در بازده زمانی 2015 تا 2021 و روش تداخلسنجی تفاضلی راداری (D-InSAR) استفاده شده است. بیشترین مقدار فرونشست دشت قزوین در سالهای 2015 تا 2021، برابر با 47 سانتی متر بوده است که در جنوب غربی استان رخ داده است. تأثیر فاکتورهای مؤثر بر فرونشست با بررسی فاکتورهای افت سطح ایستابی، هدایت هیدرولیکی، شیب، ارتفاع، کاربری اراضی، ضخامت لایه ریزدانه، زمینشناسی و جنس لایههای آبخوان با استفاده از رویکرد وزندهی شواهد (Weight of Evidence, WoE) بر توزیع مکانی و مقدار فرونشست در محیط GIS سنجیده شده است و توسط نمودار ویژگی عملکرد گیرنده (, ROC Receiver Operating Characteristic) نتایج آن صحتسنجی شد. نتایج نشان دادند مؤثرترین فاکتور بر فرونشست دشت قزوین با مقدار 3/77 متعلق به ضخامت لایه ریزدانه آبخوان بوده است و کاهش سطح ایستابی در رده چهارم تأثیرگذاری بوده است. همچنین، نقشه پتانسیل خطر فرونشست که با استفاده از مجموع وزنی فاکتورهای مؤثر به دست آمد توانست با دقت مناسب 0/87 توزیع مکانی فرونشست آینده را خیلی خوب پیشبینی نماید. در نهایت نتیجه میشود با آنکه تغییرات سطح ایستابی جز عوامل شروع کننده فرونشست است، اما شدت و گسترگی آن به ضخامت لایه ریزدانه در منطقه بسیار وابسته است.