اثربخشی درمان گروهی فعالسازی رفتاری بر کاهش علائم افسردگی، اجتناب شناختی ـ رفتاری خانوادههای دانشجویان شاهد و ایثارگر
نویسندگان
1 دانشگاه علوم و تحقیقات تهران
2 دانشگاه ازاد اسلامی ساوه
3 دانشگاه ازاد اسلامی، رودهن
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
5 دانشگاه پیام نور، تهران
6 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
مقدمه: یکی از مشکلات و ناراحتیهای روانی شایع بین فرزندان شاهد و ایثارگر، افسردگی و وجود نشانههای آن است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان گروهی فعالسازی رفتاری برکاهش علائم افسردگی و اجتناب شناختی ـ رفتاری دانشجویان فرزند شاهد و ایثارگر بود. روش: در یک طرح آزمایشی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل، تعداد 30 نفر بهصورت نمونهگیری دردسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه درمان فعالسازی رفتاری و گروه کنترل قرار گرفتند. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان خانوادههای شاهد و ایثارگر دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز بود. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامۀ افسردگی و پرسشنامۀ اجتناب شناختی ـ رفتاری بود. دادهها نیز به کمک تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شد. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که درمان فعالسازی رفتاری بر کاهش علائم افسردگی (0/01>F=11/26,P) و اجتناب شناختی ـ رفتاری (F=7,P