سنجش اثربخشی آموزش تابآوری بر سلامتروان و کیفیتزندگی همسران جانبازان
نویسندگان
1 آزاد اسلامی واحد خمین
2 آزاد اسلامی واحد خمین
doi
چکیده
مقدمه: این تحقیق با هدف بررسی میزان تاثیر آموزش گروهی تابآوری بر سلامتروان و کیفیتزندگی همسران جانبازان یک شهرکسازمانی در تهران انجام شد. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه تحقیق 60 نفر از همسران جانبازان ساکن در یک شهرک سازمانی در تهران بود. نمونه تحقیق با توجه به عدم همکاری 10 نفر از افراد جامعه، 50 نفر انتخاب شد. افراد نمونه بصورت تصادفی در دو گروه 25 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای سنجش تابآوری همسران جانبازان از پرسشنامه تابآوری 25 سوالی کانر و دیویدسون (2003)، و برای سنجش سلامت روان آنها از پرسشنامه سلامتروان 28 سوالی گلدبرگ (1972) و برای سنجش کیفیت زندگی آنها از پرسشنامه کیفیت زندگی 36 سوالی ویر و شربورن (1992) استفاده شد. با روشهای آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار، دادهها توصیف و آزمون آمار استنباطی تحلیل کوواریانس فرضیهها مورد سنجش قرار گرفت. نتایج: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس درسطح معناداری (p