تاثیر مفهوم لذت گراییِ زیباشناختی در بستر تاریخی مرمت ‌تابلوهای نقاشی در سده نوزدهم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مرمت آثار و اشیا فرهنگی و تاریخی، کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تهران

2 عضو هیئت علمی دانشکده مرمت، دانشگاه هنر، اصفهان، ایران

3 استاد دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر، تهران، ایران.

doi
10.22059/jfava.2013.36407
چکیده

چکیده دیدگاه‌های زیباشناختی و معیارهای فلسفی از جمله مبانی تاثیرگذار بر رویکردهای هنری در اعصار مختلف تاریخی ا­ست که می­توانند به نوعی این گرایش ها را هدایت کنند. در میان مفاهیم مطروحه در حوزه هنر، می توان رد پای نوعی بینش زیباشناختی مبتنی بر لذت­گرایی را که ریشه­های آن تا یونان کلاسیک قابل بازکاوی است، جستجو کرد. با توجه به تمرکز بندتو کروچه فیلسوف و زیباشناس سده بیستم بر مفاهیم و تعاریف لذت گراییِ زیباشناختی، می­توان این دیدگاه را در بستر تاریخی سده نوزدهم میلادی بررسی کرد. از سوی دیگر، رویکردهای فلسفی از جمله مبانی تاثیرگذار در حوزه هایی همچون نگاهداشت و مرمت آثار تاریخی نیز هستند. این پژوهش سعی دارد تاثیر زمینه فکری مورد اشاره بر مرمت‌های صورت‌گرفته روی تابلوهای نقاشی در سده نوزدهم میلادی را مورد بررسی قرار داده و نمونه‌های شاخص آن را معرفی کند. در واقع پرسش این است که آیا دیدگاه مذکور بر مرمت تابلوهای نقاشی در سده نوزدهم اثر مستقیم و چشمگیر داشته است؟ پژوهش پس از تبیین نظریه و ارائه مثال های ملموس، به بیان دیدگاه های مطروحه در این حوزه می پردازد و صحه بر تاثیر این نگره بر روند مرمت نقاشی این سده می گذارد.