مدل ساختاری ویژگیهای شخصیتی، سبکهای هویتی و حمایت اجتماعی ادراکشده با میانجیگری سبکهای دفاعی و ناگویی هیجانی در پیشگیری از افکار خودکشی در سربازان
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه جامع امام حسین (ع)
doi
چکیده
مقدمه: یکى از رفتارهاى خودکشىگرا، افکار خودکشى است که پیشبینىکننده مهمی در خودکشى کامل است. این پژوهش با هدف بررسی مهمترین عوامل زمینهساز افکار خودکشی در سربازان و تعیین سهم هر کدام در پدید آمدن آن انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر به روش همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل سربازان یکی از یگان های نظامی در استانهای تهران و البرز بود که تعداد 540 نفر از آنان به طور تصادفی خوشهای انتخاب شدند و پرسشنامههای مورد نظر در مورد آنها اجرا شد. نتایج: تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم حمایت اجتماعی ادراکشده، سبکهای هویتی و ویژگیهای شخصیتی بر افکار خودکشی در سطح 05/0 و 01/0 و همچنین تأثیرات مستقیم سبکهای دفاعی و ناگویی هیجانی بر آن نیز در سطح 01/0 معنادار بود. بحث: مدل پژوهش با دادههای بهدستآمده برازش قابل قبولی داشت و روابط ساختاری مفروض تأیید شدند. متغیرهای آشکار دارای ضریب مسیر معناداری با متغیرهای مکنون خود بودند. از این مدل میتوان به منظور طراحی یک الگوی مداخلهای روانشناختی با هدف پیشگیری و مهار افکار خودکشی در بین سربازان استفاده کرد و همچنین به طراحی و اجرای برنامهای جامع به منظور غربالگری سربازانی که در معرض آسیب خودکشی یا خودزنی قرار دارند پرداخت.