نشانه شناسی زمان و گذر آن در عکسهای یادگاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران
2 استادیار دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا(س)، تهران
3 استادیار دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا(س)، تهران
doi
10.22059/jfava.2013.36379چکیده
چکیده دریافت و شناخت زمان در عکسهای یادگاری، فرایندی نشانهشناسانه است. این فرایند بر اساس تعامل میان رمزگان درون و بیرون متن عکسها، تعیین بازه زمانی را برای مخاطب ناآشنا به بافت- بر اساس سطح دانش مخاطب از انواع رمزگان_ امکان پذیر میسازد. پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانهای، به روش اسنادی- توصیفی انجام شده است و روش تحلیل رمزگان مرتبط با زمان در این مقاله بر اساس الگوی رمزگان "دانیل چندلر" است، فرض مقاله بر این است که مخاطب از طریق تحلیل انواع رمزگان فنی، اجتماعی و ادارکی می تواند به درک زمان و تعیین بازه زمانی در عکس نایل شود. گذر زمان نیز بر اساس نظریه معاصر استعاره "لیکاف" و با به کارگیری استعاره های چون "راه" و "حرکت" تبین می شود. نتیجه حاصل از به کار گیری این دو الگو (تحلیل رمزگان و استعاره) بیانگر آن است که زمان در عکسهای یادگاری همواره میان گذشته، حال و آینده در گذر است، به عبارتی دیگر "گذر زمان" در عکس های یادگاری گذری دورانی است که از گذشته به حال یا آینده و بازگشت مجدد آن به گذشته در رفت و آمد است.