مقایسهی سیر تغییر در سبک معماری و تزیینات برخی از آرامگاههای منطقهی لواسانات و رودبار قصران با تعدادی از آرامگاههای منطقهی ری
نویسندگان
1 گروه باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، مجتمع آموزش عالی گناباد
doi
10.22075/aaj.2022.26531.1141چکیده
آرامگاهها نقش مهمی در عصر اسلامی ایفا میکنند. این بناها که به طور گسترده در تمام نقاط ایران پراکنده هستند میتوانند اطلاعات دقیقی را دربارهی سبکهای معماری، تزیینات، مصالح و دیگر ویژگیهای مربوط به ساختار و شکل این ابنیه ارائه دهند. وجود حکومتهای شیعی و نیز مهاجرت سادات و علویان به داخل فلات ایران، از دلایل گسترش این گونه ابنیه بوده است. با مرگ یا شهادت این افراد، آن مکانها کانونی برای رشد افکار شیعی و نیز قیام یا خیزشهای عدالتخواهانه میشد. منطقهی لواسانات و رودبارقصران که در شمال تهران کنونی قرار دارد، از قدیم در ارتباط مستقیم با ناحیهی ری قرار داشته است و امروزه کلان شهر تهران دو منطقهی مذکور را در شمال و جنوب به یکدیگر متصل میکند. پژوهش حاضر، مقایسهای است میان برخی ابنیهی موجود در منطقهی لواسانات و رودبار قصران، و ناحیهی ری که از لحاظ قدمت، نوع مصالح، تزیینات و سبکهای معماری مورد بررسی قرار گرفته است. دادهها با روش میدانی و اسنادی گردآوری شده و تحلیلها به شکل توصیفی و تحلیلی ارائه شده است. بر اساس بررسیهای انجام شده، مقابربرجیشکل در هر دو ناحیه به چشم میخورد که چندضلعی، مضرس و کثیرالاضلاع هستند و پلان، مصالح و شکل این برج مقبرهها دارای مشابهتهایی است. مصالح آنها عمدتا لاشهسنگ با ملاط گچ و ساروج است و از آجرکاری نیز استفاده شده است. تزیینات بناها در نمونههای منطقهی ری، در بخش بیرونی بنا به صورت تاقنماهای قوسی شکل و تیزهدار همراه با تزیینات آجری در سکنجها است. همچنین درناحیهی لواسان نیز این تزیینات به شکل تاقنماهای قوسی شکل و تیزهدار است. وجود برخی صندوقهای قدیمی و تاریخدار به همراه نام هنرمندانی که در هر دو ناحیه کار کردهاند و نام سلاطین عصر، نشان دهندهی تداوم اهمیت و احترام این مقابر و نیز ارتباط تنگاتنگ هنرمندان در هر دو منطقه است.