نظام سیاسی در نهج البلاغه

نویسندگان

1 استاد، دانشگاه باقرالعلوم، قم، ایران

2 دکتری، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران

doi
10.2783.4999/QJPR.2003.1107.03
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی چگونگی و کیفیت تدوین نظام سیاسی از منظر امیرمومنان (ع) در نهج‌البلاغه است. این پژوهش با نگرش سیستمی به گزاره‌های سیاسی در نهج‌البلاغه و با روش توصیفی – تحلیلی انجام شده و نتایج حاکی از آن است که اصل نظام سیاسی با استناد به کلام علوی ضروری شمرده شده و اهداف مشخصی برای آن ترسیم می‌شود و با اصالت دادن به مرزهای اعتقادی و ایمانی، مرزهای جغرافیایی در آن محترم شمرده می‌شود. محوریت در شبکه قدرت بر شایستگان  قرار گرفته،  عناصر نظام سیاسی در دو بخش عناصر محوری و اقتضایی دارای اوصاف و رسالت‌های برجسته‌ای خواهند بود. مرکز تصمیم‌گیری با عنوان «امام و رهبر» قطب و محور نظام قرار می‌گیرد که دارای ویژگی‌ها و وظایف گسترده‌ای است و قلمرو اختیارات دولت ذاتاً به حریم عمومی اختصاص می‌یابد که با جریان قدرت طرفینی و دوسویه، شاهد بازخوردهای مثبت و منفی می‌باشد.